Η ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ, ΒΩΜΩΝ και ΣΤΑΔΙΩΝ, ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ από τον περιβάλλοντα χώρο της ΟΛΥΜΠΙΑΣ, αλλά και τις ΣΤΗΛΕΣ του ΟΛΥΜΠΙΟΥ

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ Αθήνα 20 Αυγ. 2010
Ο Λ Υ Μ Π Ι Σ Μ Ο Σ ΠΡΟΣ: Υπουργούς Πολιτισμού και
Αθήνα Νεοκλέους 4. ΤΚ 11743 Εθνικής, διά Βίου Παιδείας.
Τηλ: 2107622794 e.mail: olympismos@hol.gr Το Έργο μου στο site: www.olympismos.gr
Η ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ, ΒΩΜΩΝ και ΣΤΑΔΙΩΝ, ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ από τον περιβάλλοντα χώρο της ΟΛΥΜΠΙΑΣ, αλλά και τις ΣΤΗΛΕΣ του ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ και οι ΙΕΡΕΙΣ και ΝΑΟΙ του ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ, να ΥΠΑΧΘΟΥΝ στους ΔΗΜΟΥΣ των ΔΗΜΟΤΩΝ.

Έχω την τιμή να σας υποβάλλω την κατωτέρω Μελέτη - Πρότασή μου, που αναφέρεται στην Αναστήλωση των Αρχαίων Ελληνικών Ναών, Βωμών και Σταδίων, αρχής γενομένης, από τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, αλλά και την αναγκαιότητα της υπαγωγής των Ιερέων και Ναών στους Δήμους, όπως γινόταν στην Αρχαία Ελλάδα και όπως αναφέρομαι στη Πρότασή μου:
Τούτο πράττω, ως Δημιουργός της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και Ιδρυτής - Πρόεδρος της Πολιτιστικής - Πολιτικής Κίνησης «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ», με τις Πανεπιστημιακές μου Σπουδές και τη 30ετή ζωή στις Ένοπλες Δυνάμεις. Οπότε έχω και τη τιμή να σας υποβάλλω την παρούσα Μελέτη – Πρότασή μου, όπου κατά την κοινή ομολογία του Κόσμου ολοκλήρου, εμείς οι Έλληνες εκείνο το οποίο έχουμε να τους παρουσιάσουμε και αυτό που αυτοί επιθυμούν να δουν επισκεπτόμενη την Ελλάδα, πέραν ασφαλώς, από τη νησιωτική Ελλάδα και την θάλασσα, δεν είναι άλλο, από τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, τους Βωμούς, τα Στάδια, τους 12 Ολύμπιους Θεούς και τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, αλλά και τον Ιδανικότατο Φορέα του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας των Λαών του Πλανήτη ΓΗ, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, καθόσον διά μέσου της Δάδας του, επικοινωνούν όλοι οι Λαοί, οραματιζόμενοι να επανέλθει και πάλι το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, με την ταυτόχρονη επαναλειτουργία της Ακαδημίας του Πλάτωνος και τον εορτασμό των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως γινόταν στην Αρχαία Ελλάδα, Καλλιεργώντας τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, δια Βίου στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή.
Οπότε αρχίζω την Πρότασή μου, με τον Αρχαίο Έλληνα Ιστορικό Ηρόδοτο, γιατί ήταν και ο πρώτος που έθεσε τα θεμέλια της ελεύθερης διανόησης της Ανθρωπότητας, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η σκέψη της Ελεύθερης Βούλησης των Ανθρώπων, η οποία και σήμερα ακόμη συνεχίζει να παίζει σπουδαίο ρόλο, σε όλες τις υποθέσεις του Κόσμου. Επίσης ο Ηράκλειτος έφερε, για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, την διαβεβαίωση της Οικουμενικής ικανότητας όλων των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια, όποια και αν είναι αυτή και μάλιστα χωρίς περιορισμό. Βρίσκουμε λοιπόν εδώ μια προσπάθεια αναζήτησης του αληθούς και μια διαβεβαίωση της Οικουμενικής δυνατότητας όλων των Ανθρώπων να αποκαλύψουν την Αλήθεια, αλλά και να την επιβάλουν. Οπότε βλέπουμε, ότι στην Αρχαία Ελλάδα είχε αρχίσει η ελεύθερη σκέψη, η διανόηση και η φαντασία των Ανθρώπων, από τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους και τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ. Σε τούτο συνέβαλε και το γεγονός ότι δεν είχαν ιδρυθεί τότε πολλές Ιερατικές Σχολές, για να έβαζαν τροχοπέδη στη σκέψη και την διανόηση, από τη μια μεριά και από την άλλη οι Ιερείς διορίζονταν, από την Πολιτεία και συγκεκριμένα από τους Δήμους, στους οποίους και υπάγονταν και προπάντων υπήρχε μια φιλική σχέση και προσέγγιση των Ανθρώπων, με τους 12 Ολύμπιους Θεούς, καθόσον, σαν δημιουργήματα των Ανθρώπων του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, εκπροσωπούσαν και αυτοί το Αγαθό και το Καλό, το Ωραίο και το Ηθικό, αλλά και το Αληθινό, με αποτέλεσμα όλοι οι Άνθρωποι να προσέρχονται για συμβουλές, τόσο στο Μαντείο των Δελφών, όσον και τον Ιερό Ναό του Απόλλωνα στη Νήσο Δήλο.
Προτού εισέλθω στην καρδιά της όλης Μελέτης μου, θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ, με λίγα λόγια στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία και τις μετέπειτα τρείς επικρατήσασες Μονοθεϊστικες Θρησκείες, της Ιουδαϊκής, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ, έτσι ώστε ο μελετητής να μπορεί να αποκτήσει μια αληθινή και αντικειμενική, αλλά και νέα αντίληψη, αφού προηγουμένως επανεξετάσει τις απόψεις του, έχοντας ως βάση την αρχή που λέει: «Ερευνάται τας γραφάς» και όχι την αρχή του: « Πίστευε και μη ερεύνα», ή αυτό που πάντα λέμε: « Έτσι τα βρήκαμε, έτσι και τα κρατάμε». Ο νέος Έλληνας Φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης μας λέει ότι, έτυχε να διαβάσει στο times Literary Supplement, την παρουσίαση ενός βιβλίου, για τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους και Αρχιτέκτονες, που δημιούργησαν το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, όπου εκεί ο συγγραφέας ομολογούσε ότι δεν καταλάβαινε, πως ένας Λαός που δημιούργησε Φιλοσοφία, Δημοκρατία, Γεωμετρία και Τραγωδία, τουτέστι το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Θαύμα, μπόρεσε να μείνει δέσμιος τέτοιων παράλογων, παιδιάστικων και εξωφρενικών πεποιθήσεων, όπως η άμωμος σύλληψη, από μία αγία παρθένο, ένα Ον που είναι συγχρόνως Θεός και Άνθρωπος, που ανεβαίνει στους ουρανούς και επανέρχεται, εν ολίγοις όλες αυτές τις απίθανες ιστορίες, που δεν είναι ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο από παράλογες. Επίσης κατά τον Χριστιανισμό, η σχέση αγάπης του Ανθρώπου προς τον Θεό είναι ότι οφείλουμε να αγαπάμε τον Θεό, αγάπη που δεν αποκλείει τον φόβο και την προσταγή και μάλιστα η αγάπη του Θεού προς στον Άνθρωπο, να τίθεται πάνω σε ορισμένους όρους. Για τους Αρχαίους Έλληνες και οι δύο αυτές ιδέες είναι παράλογες και ασύλληπτες, καθώς ο Αριστοτέλης λέει, πως θα ήταν αλλόκοτο, παράλογο και άτοπον να πει κανείς πως αγαπά τον Δία. Τούτο υποστηρίχθηκε με φανατισμό και με επιχειρήματα, κατά την διάρκεια του 19ου Αιώνα και από τον Ελληνιστή Συγγραφέα Γάλλο Louis Menard, αναφέρον συμπερασματικά, για την Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων, τους Ναούς, τους Βωμούς και τα Αγάλματα, ότι η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία δεν είναι εξ αποκαλύψεως Θρησκεία και δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στην Ανθρωπογονία, αλλά και στη δημιουργία του Ανθρώπινου όντος. Επίσης δεν υπάρχει υπόσχεση ελπίδας, αφού η πολιτική λατρεία αφορά την Πόλη και μόνο, η οποία την επωμίζεται, την οργανώνει, τη ρυθμίζει, την επικυρώνει και την τηρεί. Οι αναλαμβανόμενες Ιεροτελεστίες δεν ανήκαν σε Σώμα Κληρικών, διοριζόταν, από την ίδια την Πόλη, οπότε οι Θεοί των Ελλήνων δεν ήταν οι Θεοί μιας Πόλης, ήταν απλώς οι Θεοί και ακόμη, οι Θεοί των Ελλήνων δεν έχουν εθνικό χαρακτήρα, έχουν όμως θέση Οικουμενική, καθόσον, για τους Έλληνες οι Θεοί δεν είναι οι Θεοί μόνο των Ελλήνων, αλλά οι Θεοί όλου του Κόσμου. Ιδού γιατί η Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων ήταν Οικουμενική - Παγκόσμια. Επίσης η Θρησκεία του Πολυθεϊσμού δεν είχε ανάμειξη και δεν δημιουργούσε προβλήματα στην Κοινωνία, καθόσον οι Θεοί εξέφραζαν Ανθρώπινες πτυχές της ζωής και προπάντων ήσαν φιλικοί προς τον Άνθρωπο, σε αντίθεση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, που παροτρύνουν τους Ανθρώπους σε υποταγή στην υπηρεσία του ενός Θεού, που κυβερνά δήθεν ουρανό και Γη. Εδώ έχουμε και τη παρέμβαση του Finley, που λέει ότι: «Το βασικό γνώρισμα των Ολύμπιων Θεών είναι ο Ανθρωπομορφικός χαρακτήρας τους.», για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανάξιο έναντι των Θεών των, σε αντίθεση όλων των άλλων τριών Θρησκειών του Χριστιανισμού, του Ισλάμ και του Εβραϊσμού, που διακηρύττουν ότι είναι αμάρτημα όταν, ενώ οφείλουμε να πράξουμε κάτι, για το οποίο ίσος δεν είμαστε και ικανοί, αποτελεί σφάλμα και αμάρτημα. Οπότε ο Άνθρωπος σαν αμαρτωλός, συγκρούεται συνεχώς, όχι με τον θάνατο, αλλά με την ιδική του ανανεωμένη κατάπτωση, με την αδυναμία του να αποδειχθεί άξιος του κανόνα που δίνει το νόημα στη ζωή του, οπότε παραμένει αναγκαστικά πάντα στην αθλιότητά του και τον φόβο προς τον Θεό. Ιδού και ο ψαλμός που λέει: «Μετά φόβου Θεού προσέρχεστε» και αυτής της προσταγής του Αποστόλου Παύλου προς τους Λαούς: «Να υποτάσσεστε στον Θεό και την Εξουσία.» και τόσα άλλα οξύμωρα και ανόητα. Το δραματικότερο είναι ότι όλες οι Μονοθεϊστικες Θρησκείες προσπαθούν πάντα να προβάλλουν τον ιδικό τους Ναό και Θεό, χωρίς να τους ενδιαφέρει, για τον Ναό και Θεό του διπλανού ή του κάθε άλλου Λαού, με αποτέλεσμα να αρχίζουν και πάλι οι έριδες, οι πόλεμοι, οι καταστροφές και οι σφαγές, καθόσον δεν θέλουν να ενωθούν, για να αποφεύγονται τα δεινά σε όλους τους Ανθρώπους. Μήπως και στις ημέρες μας δεν συνεχίζεται το ίδιο, με το ποιά Θρησκεία και Θεός θα έχει το Παγκόσμιο προβάδισμα; Ήδη με την πρόσφατη τοποθέτησή του ο Πάπας της Ρώμης, ελέω του Θεού του, και ελέω της Εξουσίας του, αφού το Βατικανό έχει και Κρατική οντότητα, θεωρεί ότι, η Καθολική Εκκλησία είναι και η Εκκλησία του Κόσμου ολόκληρου. Ακόμη έχουμε και το πρόσφατο παράδειγμα του Προέδρου των Η.Π.Α. του Ομπάμα, όπου το 1/5 των Αμερικανών τον κατηγορεί ότι δεν είναι Χριστιανός κ.λ.π. Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα, σε αντίθεση των 2.000 χρόνων Χριστιανισμού επικρατούσε το πνεύμα, της αντίστασης στις Θρησκευτικές Δοξασίες, όπως είναι το πνεύμα και η σκέψη του Επίκουρου, όπου παρότρυνε την Ανθρωπότητα, να ακολουθήσει τον δρόμο της, χωρίς την εξάρτηση των ιδιοτροπιών των Θεών και Θρησκειών, που προβάλλονται πάντοτε, από τα Ιερατεία των, οπότε να μη θυσιάζει ο Άνθρωπος την ελεύθερη βούλησή του, από τις τόσες και τόσες προβαλλόμενες φοβίες των Θεών. Προς τούτο συνέταξε και το Ευαγγέλιο, στο οποίο ανέφερε, μεταξύ των άλλων, ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε κάθε προβαλλόμενο Θεό, από τις Θρησκείες και τα Ιερατεία των, όπως και αυτόν τον θάνατο επίσης. Το καλό και το αγαθό, αλλά και το ωραίο και το ηθικό, μπορούμε να τα αποκτήσουμε μόνοι μας, μέσα από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, με την Καλλιέργειά, δια Βίου μας, στο Πνεύμα, το Σώμα και τη Ψυχή, οπότε κάθε τι που μας τρομάζει, μπορούμε να το υποφέρουμε, αλλά και να το νικήσουμε. Επίσης ο Ηράκλειτος μας λέει πως δεν πρέπει κανείς να σκέπτεται και να πράττει σαν παιδί των γονιών του, θα πρέπει να εξετάσουμε και να ελέγξουμε οι ίδιοι τις πηγές. Ακόμη στην Αρχαία Ελλάδα, έχουμε και την παρουσία του γίγαντα της Φιλοσοφίας τον Πλάτωνα, ο οποίος δυναμικά παρότρυνε τους Νέους, τους Ανθρώπους γενικότερα, να πιστεύουν ότι είναι δυνατοί, αλλά και ικανοί, για να μπορούν να αναδιοργανωθούν, αλλά και να οργανώσουν στη συνέχεια τις συνθήκες μιας Ανθρώπινης ζωής και ότι μπορούν να κάνουν όλα τα πράγματα όπως αυτοί θέλουν, άρα μπορούν να γίνουν κύριοι της ίδιας της ζωής, διαφοροποιούμενοι, από τις σκέψεις και λογικές των Ιερατείων, που υποστηρίζουν, ότι δήθεν, από ένα σημείο και πέρα, μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει λύσεις και να μας λυτρώσει.
Ιδού γιατί κατά τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, οι Άνθρωποι, με την πολύπλευρη Ολυμπιακή τους Καλλιέργεια, αποφαίνονται ότι δεν υπάρχει Θεός, καθότι οι προβαλλόμενοι Θεοί και Θρησκείες, ανά τους αιώνες, είναι κατασκευάσματα των αγυρτών και επιτηδείων Ανθρώπων, οπότε και η επικρατήσασα θεωρία περί υπάρξεως Θεού δεν είναι τίποτε άλλο, από μια μυθοποιημένη, υπερφυής και μυστηριώδης, αλλά και μυστική τάση, που επικράτησε σαν αντικείμενο μαρτυρίας, από την Πρωτόγονη εκείνη Ανθρώπινη Κοινωνία και ασφαλώς, από τους ίδιους επιτήδειους και αγύρτες, που επικαλούνται εκάστοτε ότι, σε όλες τις δύσκολες στιγμές ο Άνθρωπος θα πρέπει να απευθύνεται στον, από αυτούς προβαλλόμενο Θεό και μάλιστα για να εξασφαλίσουν την ύπαρξη του Θεού των, τους έλεγαν ότι ο Θεός διαμένει σε απρόσιτους χώρους, όπως στα ψηλά βουνά, στον ουρανό, στα έγκατα της Γης και ότι μόνο αυτοί μπορούν να έχουν πρόσβαση να τον βλέπουν και να έχουν διαβουλεύσεις μαζί του. Ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θεωρούμε ότι, όταν λέμε Θείο δεν έπεται ότι ταυτίζεται και με κάποιο Θεό, παρά είναι μια απόλυτη χάρη που είναι και συνδυασμός της Αλήθειας, αλλά και αυτής της βούλησης της Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας, μέσα από τον Ελεύθερο Λόγο, την Ελεύθερη Σκέψη, τη Διανόηση ,των Φιλοσοφικών αναλύσεων, των Επιστημονικών ερευνών, των Φυσικών Φαινομένων και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Οπότε η σημερινή ιδική μας αληθινή θεώρηση της έννοιας Θεός και Θείο, παράγεται, από τον ορθό και Αληθή Λόγο, αλλά και τη θέληση και την βούληση, την Ηθική και Σοφία του Νου των Ανθρώπων, προς το Θείο και όχι αναγκαστικά πρέπει και να λατρεύεται. Θεός υπάρχει και μάλιστα τέλειος, με την έκφραση της Σοφίας και της δίκαιης φωνής, αλλά και όταν ο ίδιος ο Ανθρώπινος Νους το συλλαμβάνει έτσι, όπως είναι ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. Άρα από το Νου των Καλλιεργημένων Ανθρώπων έπονται οι Ιδέες και μάλιστα όταν οι Ιδέες είναι αιώνιες, αναλλοίωτες και αναγκαίες, τότε δεν προέρχονται από αλλού, παρά μόνον από αυτόν τον Ιδεώδη Νου των Ανθρώπων, των Καλλιεργημένων Ανθρώπων από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ.
Ιδού γιατί οι Αρχαίοι Έλληνες Πρόγονοί μας, περισσότερο από κάθε άλλον Λαό της εποχής των, επιδίδονταν στη Καλλιέργεια των Νέων, στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή, προκειμένου να είναι πάντοτε ασφαλείς, για την συνέχιση του Πνευματικού τους έργου, όπως είναι μεταξύ των άλλων, το έργο του Πλάτωνα και του Πραξιτέλη, όπου με την Φιλοσοφική διείσδυση και την αξιολόγηση του Εγώ και του Σύμπαντος, αλλά και με τις αποκαλύψεις του απολύτου κάλλους, είχαν Θεοποιήσει τον Άνθρωπο πάνω στον Πλανήτη Γη, με αποτέλεσμα να προέλθει, η τελειότητα, η λαμπρότητα και το μεγαλείο, αλλά και αυτή η αιώνια αξία του Ανθρώπινου Γένους. Στη συνέχεια οι Πρόγονοί μας, βλέποντας ότι ο Βίος των, γίνεται Παγκόσμιος βίος, αλλά και οι Ελληνικές Λέξεις, είχαν αρχίσει να λάμπουν και αυτές, σαν φωτεινές Αψίδες, στο Παγκόσμιο Στερέωμα, άρχισαν να προβληματίζονται, για τους πέριξ αυτών Λαούς και Κράτη, που θα αποτελούσαν και το πιθανό αυριανό κίνδυνο, όσον αφορά την ασφαλή συνέχιση του Δημιουργικού τους έργου, αλλά και την εξασφάλιση της ειρηνικής διαβίωσής των. Κατόπιν όλων τούτων έκριναν και απεφάσισαν, ότι με τις συνεχείς ανταλλαγές επισκέψεων, με όλους τους γείτονές τους, αλλά και όλον τον τότε γνωστό τους Κόσμο, θα μπορούσαν να μεθοδεύσουν και τις προϋποθέσεις εκείνες, ώστε να υπάρχουν μόνιμες και Καλλιεργημένες σχέσεις, αλλά και ανταλλαγή επισκέψεων, στην Πνευματική, Επιστημονική, Πολιτιστική, Περιβαλλοντική και Πολιτική ζωή και προπάντων στην Ιδεώδη Ολυμπιακή εκπαίδευση και Καλλιέργεια και μάλιστα δια Βίου της Παιδείας. Επίσης για την κάθε αποφυγή των επιδρομών και καταστολή των πολέμων, οι Προγονοί μας, καθιέρωσαν και επέβαλλαν τον Θεσμό των Εκεχειριών. Με όλες τις ανωτέρω ενέργειές των, οι Αρχαίοι Έλληνες, κατέβαλαν τη κάθε δυνατή προσπάθεια, για να ενώσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, τους Έλληνες και τους πέριξ αυτών Λαούς, αλλά και όλους τους άλλους Λαούς, γι' αυτό και τους καλούσαν πάντα να συμμετέχουν στις Εορτές των Ολυμπιακών Αγώνων. Με τη προσπάθεια αυτή, προήλθε και επικράτησε και αυτή η Ιδέα της Παγκοσμιότητας, ήτοι της Ενότητας όλων των Λαών και Κρατών, αλλά και αυτών των ανθρώπινων πραγμάτων γενικότερα, με αποτέλεσμα την εποχή εκείνη να προέλθει μια Παγκόσμια Πολιτική, όπως την είχε οραματιστεί και εφαρμόσει ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, εκπολιτίζοντας όλους τους τότε Λαούς, με τα Ιδεώδη του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού. Ιδού γιατί ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, με την έννοια της έκφρασή του, του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας, αλλά και με την πλήρη επικράτησή του, στον σημερινό Κόσμο, όπως τον παρουσιάζω στο έργο μου: " Η Κοσμοθεωρία του Ολυμπισμού", θα καταστεί και η Υπέρτατη του Κόσμου ολοκλήρου Δύναμης, μετά από αυτή των Φυσικών Φαινομένων, αφού σαν σκοπό και στόχο θα έχει και πάλι να Ενώσει την Ανθρωπότητα. Φεύ!!, καθότι η προσπάθεια αυτή των Αρχαίων Ελλήνων σταμάτησε, με την κυριαρχία του Κόσμου, από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και οριστικά, από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά και διαφόρους άλλους Μονάρχες της Ανατολής, όπως ήταν η ισχυρή τότε Φυλή των Ιουδαίων, μετά των Αυτοκρατόρων της εποχής εκείνης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, τα Ιερατεία των Εβραίων και διάφοροι άλλοι Προφήτες, προκειμένου να απαλλαγούν από αυτούς και προπάντων από τους συχνούς διωγμούς, άρχισαν να μηχανεύονται μεθόδους, όπως και διάφορες Προφητείες, που θα τους έκαναν να καταστούν Κυρίαρχοι του τότε Κόσμου, με ιδικόν τους Θεό και Αυτοκράτορα, θέτοντας σε λειτουργία και πάλι τον παλαιό Θεσμό Εξουσίας, Θεού και Ανακτόρου, όπως επί Φαραώ. Στη συνέχεια, η προσπάθειά των αυτή δεν τους βγήκε, καθόσον, άλλοι Προφήτες προφήτευαν, για τον ερχομό του Ιησού, που τόσο πολύ προετοίμαζαν για Θεό των, με αποτέλεσμα να εκμεταλλευθούν άλλοι τα βήματά του και μάλιστα, μετά από 200-300 χρόνια, καθότι ο Ιησούς ο Εβραίος , δεν ήταν άλλος, από έναν υπερφυή και με μαντικές δυνάμεις Άνθρωπος, που γύριζε στις πέριξ αυτού περιοχές, όπως τον αναφέρει ο πλέον πολυγραφότατος της εποχής εκείνης Ιώσηπος. Το αποτέλεσμα ήταν να προέλθει μια νέα Θρησκεία, η Θρησκεία του Χριστιανισμού, άσχετα, αν οι μέθοδοι που τηρήθηκαν ήταν μυστηριακοί, αδιαφανείς και αναληθείς και προπάντων μέθοδοι, παραπλανητικοί και επιβαλλόμενοι επιτακτικά και εξαναγκαστικά, προς τους Λαούς, από την Μεγάλη, Αγία και Ισαπόστολο, κατά την Εκκλησία Ελένη, μητέρα του άφρονα Μονοκράτορα, αλλά και αλαζονικού Αυτοκράτορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου, του Μεγάλου και Αγίου και Ισαποστόλου και αυτού, κατά την Εκκλησία. Και όλα αυτά, για την επικράτηση και εδραίωση της Εξουσίας, ελέω Θεού και Ανακτόρου, εκμεταλλευόμενος στο έπακρον τις παροτρύνσεις του Αποστόλου Παύλου, προς τους τότε Λαούς, που τους έλεγε: "Εντολή του Θεού είναι να υποτάσσεστε στον Θεό και την Εξουσία", αλλά και τον παλαιό Θεσμό Εξουσίας: "Θεού και Ανακτόρου". Την μέθοδο και την λογική αυτή του Αυτοκράτορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου, όπως θα δούμε αναλυτικότερα στη συνέχεια, την ακολούθησαν και οι μετέπειτα Αυτοκράτορες και οι Βασιλείς, σε όλα αυτά τα 2000 μ.χ. χρόνια, με εξαίρεση τον Αυτοκράτορα Ιουλιανό, τον Παραβάτη, κατά τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, καθόσον ήταν αντίθετος στο γκρέμισμα του Αληθινού και Ωραίου Κόσμου του Κόσμου του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και τη θέση του να πάρει ένας αναληθής, αδιαφανής και μυστηριώδης, αλλά και σκοταδιστικός Κόσμος, που στη συνέχεια έφερε τον βάρβαρο Μεσαίωνα και αυτές τις αιμοσταγείς Σταυροφορίες, Πολέμους, σφαγές, βανδαλισμούς, καταστροφές, διχασμούς Ανθρώπων Κρατών και Λαών. Σήμερα είναι γεγονός ότι γκρεμίστηκαν οι Αυτοκρατορίες και οι Βασιλείες, όχι όμως και οι κατασκευασμένες Θρησκείες και Θεοί, μετά των Ιερατείων των, καθόσον η Επανάσταση του Ελληνικού Λαού το1821, όσον και κάθε άλλου Λαού αντίστοιχη Επανάσταση, δεν έχουν ολοκληρώσει εισέτι το έργο τους, όσον αφορά την ύπαρξη μιας ορθολογικής Δημοκρατικής Πολιτικής και κυρίως μιας Ιδεώδους συμπεριφοράς των Πολιτικών Ανδρών προς τους Λαούς των, καθόσον πολλοί ακόμη συνεχίζουν να έχουν τις ίδιες συμπεριφορές των αυταρχικών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, (Αρχιερέα - Αυτοκρατόρα), όπως και των μετέπειτα Βασιλειάδων της Ευρώπης, οι οποίοι πάντοτε ήταν περιτριγυρισμένοι από αγύρτες, αυλοκόλακες, εμπαθείς στους πολέμους, στις καταστροφές και σκοτωμούς, για να κρατούν τους Λαούς κάτω από την Θεοκρατική και Αυτοκρατορική ή Βασιλική Εξουσία. Με τον τρόπο αυτόν, ανενόχλητοι προέβαιναν στον πλουτισμό και την κατάχρηση του Δημοσίου πλούτου και προπάντων γίνονταν εισβολείς σε άλλες χώρες και Λαούς, τουτέστι κατακτητές και βασανιστές και κυρίως καταστρέφοντας πέραν από την χώρα τους και άλλες χώρες και λαούς, αλλά και σκοτώνοντας και κάνοντας ανάπηρους τους Νέους και πτωχότερους τους Λαούς των, με τις εκάστοτε επιστρατεύσεις των, ενώ θα μπορούσαν να διπλασιάσουν τον πλούτο και ευημερία της χώρας των, βοηθώντας μάλιστα και τις γειτονικές, αλλά και άλλες Χώρες και Λαούς. Τι θα περίμενε όμως κανείς, από τέτοιου τύπου Ηγέτες, όταν οι ίδιοι είναι διαμορφωμένοι, από τις λατρευτικές των συνήθειες, σε Θρησκείες, Δόγματα και Θεούς, που είναι κατασκευάσματα των ιδίων αγυρτών Αρχιερέων και των Ιερατείων των, διαιωνίζοντας έτσι το διαίρει και βασίλευε των Λαών και Κρατών, με πρωτεργάτη της όλης διαμόρφωσης και δομής του Κόσμου των 2.000 μ.χ. χρόνων, τον Βυζαντινό άφρονα και αλαζονικό Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, κατά την Εκκλησία του Χριστιανισμού, ο οποίος προκειμένου να απαλλαγή, από τις τότε ενοχλητικές Θρησκείες και Θεούς στην Αυτοκρατορία του και για να έχει και την απόλυτη Αυτοκρατορική και Δεσποτοκρατική Εξουσία της Αυτοκρατορίας του, επέβαλε το δόγμα του Αποστόλου Παύλου, προς τους Λαούς, που έλεγε: «Να υποτάσσεστε στο Θεό και την Εξουσία», άρα στην επικράτηση μιας αλλοπρόσαλλης, μυστηριώδους και όλο σκοταδισμό, αλλά και παράνομης μέχρι τότε Θρησκείας του Χριστιανισμού, με το αντάλλαγμα φυσικά της απόλυτης αποδοχής και επικράτησής του, ως Αυτοκράτορα και Αρχιερέως. Το αποτέλεσμα ήταν η Εκκλησία του Χριστιανισμού να τον αποδεχθεί και να τον ονομάσει Μέγα και Άγιο, αλλά και Ισαπόστολο, όπως και την μητέρα του Ελένη και αυτός με την σειρά του να επιβάλει την επικράτηση του Χριστιανισμού, με τη βία της Αυτοκρατορικής του Εξουσίας και του φόβου προς τον Θεό. Με τη σειρά τους τότε και οι Αρχιερείς, επέβαλαν τον εξαναγκασμό στους Λαούς, να προσκυνούν τη Δεσποτοκρατία, τα λείψανα, τους Αγίους, που οι ίδιοι μυστηριωδώς κατασκεύαζαν. Πέραν τούτων επέβαλαν και την αλαζονική σύμπραξη της Εκκλησίας, με την εκάστοτε Κρατική Εξουσία και κυρίως με το παράλογο παπαδο-μάντρωμα της Παιδείας, η οποία έχει υποστεί διαχρονικά, μια θλιβερή, αλλά και αλλοπρόσαλλη και εξωπραγματική Καλογερίστικη παιδεία, όπως είναι το ξεκίνημα της ημέρας, με μια αναληθή και αλλοπρόσαλλη Προσευχή: Πάτερ Ημών, εν τοις ουρανοίς και τόσα άλλα οξύμωρα και παράλογα και εξωπραγματικά.
Συγκεκριμενοποιούμαι, όσον αφορά τη μεθόδευση της εκδίωξης της Θρησκείας του Αρχαίου Ελληνισμού και την καθιέρωση και αναγνώριση του Χριστιανισμού ,αλλά και τη πίστη των Ανθρώπων στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ή τον Χριστιανισμό, ή στον οιονδήποτε άλλον κατασκευασμένο Θεό, αναφέροντας τη σύγκρουση δύο εξάδελφων Αυτοκρατόρων της τότε Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του Μέγα και Αγίου, αλλά και Ισαποστόλου, κατά το Χριστιανισμό Κωνσταντίνου και του μετά τον θάνατό του, διάδοχο στην Αυτοκρατορία, εξαδέλφου του, Ιουλιανό, τον αποστάτη και παραβάτη, κατά τον Χριστιανισμό και τούτο επειδή δεν δεχόταν μια αναληθή, εξωπραγματική, μυστηριακή και με μαντικές ικανότητες Θρησκεία, που επέβαλε ο εξάδελφός του, που ήταν λάτρης των μυστηριακών φαινομένων, αλλά και αναληθής, όσον αφορά, το ότι είδε, δήθεν στον ουρανό τις λέξεις: «Εν τούτο Νίκα», ενώ ο ίδιος δεν γνώριζε τα Ελληνικά, για να τις διαβάσει, και προπάντων ήταν ένας αλλόφρονας ακαλλιέργητος και αλαζονικός, ως στρατιωτικός και κυρίως πολύ μικρός ηγέτης, αφού στηρίχθηκε πάνω στο μαύρο Ράσο και την μητέρα του Ελένη, Αγία και αυτή, για να επικρατήσει ελαίου του φόβου προς το Θεό και την Δύναμη της Εξουσίας, κάνοντας πράξη αυτά που έλεγε ο Απόστολος Παύλος, προς όλους τους Λαούς: «Να υποτάσσεστε στο Θεό και την Εξουσία». Δεν έλαβε όμως υπόψη του και την Ιλιάδα, όταν ο Διομήδης λέγει στον Αγαμέμνονα, τον Βασιλέα όλων των Βασιλέων: " Ναι, μπορεί να είσαι ο Βασιλιάς και να κρατάς το σκήπτρο, στην πραγματικότητα δεν αξίζεις τίποτα". Πέραν των ανωτέρω κακών και παράδοξων, ο ίδιος δημιούργησε και τους εμφυλίους πολέμους, που κράτησαν 17 έτη, με συνομωσίες, προδοσίες και δολοπλοκίες, αλλά και εξαναγκασμούς των Ανθρώπων, Λαών και Κρατών, για να υποκύπτουν στις δόλιες μεθοδεύσεις του, ώστε να υπάρξει απόλυτη υπακοή και πίστη στον Αυτοκράτορα - Δεσποτοκράτορα, και τα Ιερατεία του Χριστιανισμού και προπάντων, με τον φόβο και τις δολοφονίες, κρατούσε, σε απόλυτο σκοταδισμό τους Λαούς, όπως είναι η δολοφονία του αντιπάλου του Μαξέντιου και αυτού ακόμη του φίλου του Λίκυνου, αλλά και αυτού του υιού του, που προερχόταν από παλλακίδα γυναίκα και όλα αυτά, προκειμένου να καταστεί ο μοναδικός μονοκράτορας, αλλά και Δεσποτοκράτορας της νεοσύστατης Αυτοκρατορίας του. Την ίδια μεθόδευση τήρησαν και οι επόμενοι αυτού Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, ακολουθούντες τα νάματά του, όπως ο Θεοδόσιος, ο οποίος και αυτός ονομάστηκε Μέγας, αφού σαν φανατικός Χριστιανός καταδίωξε τους Αιρετικούς, ανέστειλε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν επέτρεπε να εκκλησιάζονται στους Αρχαίους Ναούς και επέβαλε ως επίσημη Θρησκεία τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Επίσης αυτός ο Μέγας κατά τον Χριστιανισμό σφάγιασε χιλιάδες Θεσσαλονικείς και μάλιστα χωρίς διάκριση ηλικίας. Από όλους τους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες, εξαίρεση αποτελεί ο εξάδελφος του Κωνσταντίνου ο Ιουλιανός, ο οποίος ήταν σοφός και καλλιεργημένος, αλλά και πράγματι Μέγας και λάτρης του Αληθινού και του Ωραίου, του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και κατά προέκταση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ο έγκαιρος θάνατός του δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει το έργο, ώστε να συνεχιστεί η επικράτηση του Αρχαίου Ελληνισμού, του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και να υπάρξει και σήμερα ο Δίας, που θα ήταν και ο Θεός του Κόσμου ολοκλήρου. Το αποτέλεσμα όλων τούτων ήταν να μην έχουμε μέχρι και σήμερα την συνέχιση της άνθησης της Φιλοσοφίας, της Τραγωδίας, της Δημοκρατίας και τη συνέχιση της λειτουργίας της Ακαδημίας του Πλάτωνος, αλλά και τη λειτουργία του Πνευματικού Φορέα του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας, του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στην Αρχαία του μορφή, όπου Καλλιεργούσε τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, στο Πνεύμα, το Σώμα, τη Ψυχή και μάλιστα οιασδήποτε διαφορετικότητας, Θρησκείας και Εθνικότητας. Επίσης είναι γεγονός ότι μετά την πτώση της Ρωμαϊκής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επικράτησαν οι Δημοκρατίες και σιγά-σιγά δειϊσδυσαν σε ολόκληρο τον Κόσμο τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, όμως η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Ιερατείων συνεχίζονται, προκειμένου να κρατούν τους Λαούς στον σκοταδισμό. Στην προσπάθεια αυτή, όσον αφορά την απελευθέρωση του Πνεύματος, συνετέλεσε και η Αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, από τον Γάλλο Βαρόνο Piere de Couberten το έτος 1896, έστω και αν η Αναβίωση έγινε μόνο κατά την Καλλιέργεια του Σώματος, όμως ήταν αρκετό σαν αρχή, αφού η ανά τον Κόσμο διαδρομή της Δάδας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, το Αληθινό Φως, το εκπορευόμενο, από την ΟΛΥΜΠΙΑ, ενσάρκωνε στο έπακρον την Ιδέα της ενότητας της Ανθρωπότητας. Οπότε, με την αυριανή ολοκλήρωση της Οργάνωσης των Εορτών των Ολυμπιακών Αγώνων, έτσι ώστε να πραγματοποιούνται, όπως ακριβώς και κατά την Αρχαία Ελλάδα, η Νέα Γενιά θα Καλλιεργείται πλέον, σε όλα τα στάδια και τα επίπεδα, μιας ολοκληρωμένης Ολυμπιακής Εκπαίδευσης στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή. Το αποτέλεσμα θα είναι να προέλθει και πάλι η κορύφωση της δια Βίου εκπαίδευσης των Νέων μας, των Ανθρώπων γενικότερα. Κατόπιν όλων των ανωτέρω, θα αναμένεται και η πλήρης επικράτηση του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ως Υπέρτατη Παγκόσμια Δύναμη του αυριανού Αληθινού Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΜΠΙΣΜΟΥ, μετά από αυτή των Φυσικών Φαινομένων, καθόσον ο Άνθρωπος μόνον, μέσα από τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ διαμορφώνεται και ολοκληρώνεται, ως Ανθρώπινη οντότητα και καθίσταται έτσι και το Υπέρτατο Κυρίαρχο ΟΝ πάνω στον Πλανήτη ΓΗ. Ιδού γιατί, από τις αρχές του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίον ήδη διανύουμε, αφού ήδη βρισκόμαστε στο 10ο έτος, η προσπάθεια της Νέας Γενιάς, του κάθε Ανθρώπου γενικότερα, όσον αφορά την Καλλιέργειά του, στο Πνεύμα, την Άρτια Σωματική του διάπλαση, την Απόλυτη Ψυχική του Αρμονία, αλλά και την πλήρη Επιστημονική του κατάρτιση στο σύνολο του Φάσματος των Επιστημών και των Εργασιακών του Δυνατοτήτων, θα πρέπει να είναι συνεχείς και ανελλιπής, τηρώντας στο έπακρον την αρχή: "Η Αργία μήτηρ πάσης κακίας". Επίσης η Υγιεινή Φροντίδα και η Ολυμπιακή προσαρμογή και συμπεριφορά των, θα προέλθουν μέσα, από τις Αρχές, Ιδέες και Δομές της "ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ". Άρα δηλώνω κατηγορηματικά:
ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, που προσκαλεί όλους μας, να αναβαπτιστούμε στη Κολυμβήθρα των Ιδεωδών του, προκειμένου να μεταβούμε, στον Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του Ωραίου, του Αγαθού, του Καλού και της Αγάπης, το Νέο Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του οποίου ήδη διανύουμε το 10 έτος του.
Οπότε απαιτείται εδώ και τώρα, μια άμεση προετοιμασία, αρχής γενομένης, από την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο, το 12ο έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στην οποία θα πρέπει να παραβρίσκονται όλοι οι Αρχηγοί των Κρατών του Κόσμου και δοκιμαστικά Αρχηγός όλης της χρονικής αυτής περιόδου, να είναι ο Πρόεδρος της ΔΟΕ, έτσι ώστε η εγκαθίδρυση μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη θέση του σημερινού αδύναμου και αναποτελεσματικού Ο.Η.Ε. να είναι δεδομένη και δυνατή. Επίσης να αποφασιστεί ότι, όλες οι μετέπειτα ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ να πραγματοποιούνται μόνιμα στην γενέτειρά των την Ελλάδα, Πνεύμα, Σώμα και ΨΥΧΗ, όπως στην Αρχαία Ελλάδα, στην Ολυμπία, που ήταν Χώρος των Ιδανικών και του Πνεύματος.
Εδώ βρίσκεται χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της ρήξης, ο χαρακτήρας της αιώνιας Αλήθειας και η ανακάλυψη, αλλά και ο φωτισμός της Αβύσσου, καθόσον για μας τους Έλληνες η Άβυσσος μίλησε, μας μίλησε, επομένως δεν είναι πλέον Άβυσσος, όπως συμβαίνει να είναι ακόμη στο Χριστιανισμό κα σε κάθε άλλη του Κόσμου Θρησκεία. Με την Ελληνική Φιλοσοφία, τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, την Ιστορία, την τραγωδία, την Αρχιτεκτονική και την Δημοκρατία, αλλά και τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, η Ανθρωπότητα θα πρέπει να ανεβεί, με τους ίδιους της τους ώμους, για να δει πέρα από τον εαυτό της και να κοιταχθεί η ίδια, για να διαπιστώσει την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά για να δημιουργήσει, αλλά και για να δημιουργηθεί. Αυτό ίσως είναι μια κοινοτοπία, όμως πάντοτε όλοι μας πρέπει να την υπενθυμίζουμε και μάλιστα επίμονα, διότι συχνά ξεχνιέται και συγκαλύπτεται. Ιδού γιατί οι Αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν την Δημοκρατία, στην οποία η Θέσμιση της Κοινωνίας είναι πάντα αυτοθέσμιση και ο Νόμος δεν μας έχει δοθεί από κανέναν, έχει γίνει από εμάς, οπότε πρόκειται για ρητή αυτοθέσμιση, αφού τίποτε δεν περιορίζει την Νομοθετική Εξουσία του Λαού και κάθε άλλο όριο που θα επιβαλλόταν στην Εξουσία αυτή, καθόσον και πάλι θα προερχόταν από την δική της πράξη. Στη Δημοκρατία γνωρίζουμε όλοι μας, ότι απαιτείται Δημόσιος Χώρος, καθόσον ισοδυναμεί με την ίδια την Δημοκρατία και δεν θεωρείται ως ιδιαίτερος Θεσμός. Ιδού γιατί η Δημοκρατία είναι το μοναδικό Πολίτευμα στο οποίο υπάρχει Δημόσιος Χώρος. Μόνο μέσω ενός τέτοιου μη αυθαίρετου Δημόσιου Χώρου, οι διαδικασίες διαλόγου, αντιπαράθεσης, ελέγχου και τελικά διαβούλευσης αποκτούν νόημα. Συζητούν οι Πολίτες με πάθος τα Δημόσια πράγματα και επειδή αυτοί οι ίδιοι θα λάβουν τις σχετικές αποφάσεις, τότε αποτελεί για την Πόλη ο Δημόσιος αυτός Χώρος δημιουργία. Ο παγκόσμιος Φιλόσοφος Σωκράτης μας δίδει το παράδειγμα, καθόσον συμμετείχε στη ζωή της Πόλης και αυτό φαίνεται από τη μορφή της δραστηριότητάς του, καθόσον πίστευε ότι οι Πολίτες είναι σε θέση να δεχθούν την Αλήθεια, διά του λόγου και της αντιπαράθεσης, αλλά και για να μάθουν πολλά. Ο ίδιος έλεγε: " Εν οίδα ότι ουδέν οίδα", όπως και: "Δεν είμαι Πολίτης της Αθήνας και της Ελλάδας μόνο, είμαι Πολίτης του Κόσμου ολοκλήρου".
Ιδού γιατί σιγά-σιγά θα πρέπει να διεισδύσουν, σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού. Στη προσπάθεια αυτή, θα υπάρχει βέβαια η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Αρχιερέων και Ιερατείων, προσπαθώντας να κρατήσουν τους Λαούς στον συνεχή σκοταδισμό και με πολλές προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό, για τη δήθεν σωτηρία των, θα τους προτρέπουν να συνεχίζουν να πηγαίνουν στα Μοναστήρια και τις Εκκλησίες, χώροι συγκέντρωσης, για την προβολή των Θεϊκών των Δοξασιών και Θεωριών και χώροι, για προσκύνημα των Ανθρώπων και Λαών, αλλά και χώροι, για να θησαυρίζουν τα Ιερατεία, με προτροπή στους προσκυνητές να προσφέρουν Τάματα, προς τους Θεούς, τον Χριστό, την Παναγία, ή τους Αγίους κ.λ. Ιδού γιατί πολλοί συγγραφείς του Κόσμου τους ονομάζουν αγύρτες και εκμεταλλευτές του φόβου, του πόνου, της αμάθειας και των αδυναμιών των Ανθρώπων, προς την πίστη τους. Αλλά και ιδού γιατί έχουμε και σήμερα ακόμη τις παρεμβάσεις, αλλά και εκβιασμούς του κάθε Αρχηγού Κράτους, από τους εκάστοτε αγύρτες Δεσποτο-κράτορες της κάθε Εκκλησίας, όπως αυτής του Μακαριστού Σεραφείμ, προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, Πρωθυπουργό της Ελλάδος, λέγοντάς του: «Πρόσεχε, γιατί εγώ έχω μεγαλύτερο Μαγαζί και μάλιστα Γωνιακό», με αποτέλεσμα ο τότε Πρωθυπουργός να εξαναγκαστεί να υποκύψει, αλλά και να εκδιώξει τον τότε Οραματιστή Υπουργό του, Αντώνη Τρίτση, όπως και την προ ολίγων ετών άφρονα σύναξη, με τα μπαϊράκια του Μακαριστού και διαμαντοσυλλέκτη Χριστόδουλου και των άλλων πέριξ αυτού Ιεραρχών, προκειμένου να επιβάλουν, ελέω Θεού των, την αναγραφή του Θρησκεύματος στις ταυτότητες των Πολιτών, χωρίς να τους ενδιέφερε ο πιθανός διχασμός που θα προέκυπτε στον Λαό. Το δυστύχημα ήταν ότι σε αυτό συνέπραξε και ο Αρχηγός του Κόμματος της Ν.Δ. ο κ. Κ. Καραμανλής, οπότε εξαναγκάζομαι να υποστηρίζω, ότι ο Πολιτικός Ηγέτης ενός Λαού δεν θα πρέπει να είναι μονομερώς θρησκευόμενος, όπως εκείνου του Δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου, που έλεγε: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών». Προ όλων τούτων, το μέγιστο καταστροφικό έργο των Ιερατείων, κατά της Πατρίδας μας, θα παρουσιαστεί με τον επιχειρούμενο διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, όπου οι Ιεράρχες, πρωτοστατούντων του Άνθιμου και Αμβροσίου κ.λ. σαν δυνάστες και καταπατητές του Τόπου, θα αλώσουν τα πάντα και θα απαιτήσουν τη μισή Ελλάδα, προβάλλοντας διάφορα Συμβόλαια και Φιρμάνια, όπως και αυτή η σημερινή έξαλλη δήλωση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, που απαιτεί να μη συμβάλει η Εκκλησία στη σωτηρία της Πατρίδας και μάλιστα μας απειλή, ότι θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο .
Και ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ σήμερα, θέλουμε να καταργήσουμε τις κάθε είδους παρεμβάσεις των Θρησκειών του Κόσμου, προς τις εκάστοτε Πολιτικές Εξουσίες, καθόσον όλες οι Θρησκείες είναι κατασκευάσματα των ιδίων αγυρτών, που ακολουθούν την ηθελημένη πεπατημένη του διαίρει και βασίλευε των Ανθρώπων και Λαών, του Κόσμου ολόκληρου και ιδού γιατί εμείς θεωρούμε πολύ μικρό και αδύναμο τον κάθε Θρησκευόμενο Πολιτικό Ηγέτη να ηγηθεί και να Κυβερνήσει, Κράτη-Λαούς, χωρίς την προηγούμενη Καλλιέργειά του από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, αλλά και την αναβάπτισή του από τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Αλλά και ιδού, γιατί διερωτώμαι, όπως και κάθε σώφρον Άνθρωπος, ποιός είναι σήμερα ο ρόλος της κάθε Πολιτικής Εξουσίας και κυρίως όλων των Ανθρώπων των Γραμμάτων, όταν βλέπουν και σήμερα, να υπάρχουν οι αναληθείς, οι δόλιες και μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, αλλά και τα κλειστά και όλο σκοταδισμό Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, που θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια εποχή ανιστόρητη, καθόσον συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία και τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής και Θεοκρατικής των γραφειοκρατίας; Αλήθεια δεν γνωρίζουν ότι η πραγματική συλλογή μνήμης και καταγεγραμμένη Ιστορία έχουμε μόνο σε δυο εποχές, όπως αυτής της Αρχαίας Ελλάδας και αυτής της μετά τον 18ο αιώνα μ.χ; Επίσης δεν γνωρίζουν ακόμη ότι από τον 1ο αιώνα μ.χ. τα Ιερατεία χρησιμοποίησαν τους δοξογράφους, οι οποίοι για να δείξουν την αλήθεια της θεωρίας περί Χριστιανισμού, θέλησαν να εντοπίσουν τους καλύτερους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, για την αναγγελία της αλήθειας, για τον Χριστό, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να έχουμε μια ανιστόρητη παράδοση; Δεν γνωρίζουν ότι το αποτέλεσμα από όλα αυτά ήταν να συνεχίζονται έκτοτε διαχρονικά οι ψευδοϊστορίες αυτές, μέσα από τις γενεαλογίες δυναστειών, αυτοκρατόρων και βασιλιάδων, πριγκίπων, χαλίφηδων και Ιερατικών προχούντων, καθώς και του κυριάρχου κύκλου των, που τους πλαισίωναν; Δεν γνωρίζουν ότι αυτοί είναι και εκείνοι που κατασκευάζουν τις Θρησκείες, τους Θεούς, τους Αγίους, τα θαύματα, τα λείψανα, τα μυστήρια, κτίζοντας και ανακαινίζοντας Μοναστήρια και Εκκλησίες, χωρίς να τους ενδιαφέρει η ύπαρξη Σχολείων και η Καλλιέργεια της Νέας Γενιάς, αλλά και η ευημερία των Λαών του Πλανήτη Γη; Δεν γνωρίζουν ακόμη ότι στο διάβα των 20 μ.χ. Αιώνων, ουδείς από τους προβαλλόμενους Θεούς και Αγίους, έχει παρέμβει, για να δώσει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα των Λαών; Οπότε μας δίδεται το δικαίωμα να λέμε ότι, εάν ο Θεός, ο κάθε προβαλλόμενος Θεός, αλλά και ο κάθε Άγιος ενδιαφερόταν προσωπικά για τα Ανθρώπινα, θα είχε γίνει γνωστό εδώ και 2.000 χρόνια Χριστιανισμού. Προ όλων τούτων έχουμε το χθεσινό και το σημερινό και μάλιστα συνεχιζόμενο οξύμωρο της κάθε Πολιτικής Εξουσίας, να εντάσσει στα προγράμματα ανακαίνισης των Χριστιανικών Ναών και μόνο, με αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερους Ναούς και Μοναστήρια, από Σχολεία, Εκπαιδευτήρια και τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, Βωμούς και Στάδια να είναι εγκαταλελειμμένα, καίτοι όλοι οι Λαοί του Κόσμου πιστεύουν, αλλά και λατρεύουν την Αρχαία Ελληνική Σκέψη, το Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα και τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους.

Οπότε ήρθε η ώρα να μπω στη καρδιά της Πρότασής μου, πιστεύοντας ότι εμείς οι Έλληνες μπορούμε να πρωτοστατήσουμε στις παρούσες δύσκολες Κοσμογονικές ανακατατάξεις του κόσμου, χρησιμοποιώντας κατάλληλα ολόκληρο το Πνευματικό μας Οπλοστάσιο, λαμβάνοντας υπόψη και τα του Πλάτωνα, όπου παρότρυνε τους Ανθρώπους να γίνουν κύριοι της ζωής των, χωρίς τις φοβίες οποιουδήποτε Θεού, καθόσον όλα τα πράγματα, που μπορούν να αποτελούν την δυστυχία, μπορούν και να αποφευχθούν και να γίνουν όπως τα επιθυμούμαι και ακόμη η Ευδαιμονία έρχεται, από τη γνώση εκάστου Ανθρώπου και τη γνώση αυτή μας την προσφέρει ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, καθόσον αυτός και μόνο μπορεί να Καλλιεργεί τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή. Μόνο έτσι θα έχουμε και πάλι την επανάκαμψη της Ελεύθερης Θείας Σκέψης, της Θείας Έμπνευσης, του Θείου Λόγου και Νου, αλλά και Νέους Θείους ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ Παγκόσμιους Νόμους και όταν λέμε Θείο δεν έπεται ότι ταυτίζεται με κάποιον Θεό, παρά είναι μια απόλυτη χάρη που είναι και συνδυασμός της Αλήθειας, αλλά και της βούλησης της Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας, μέσα από τον Ελεύθερο Λόγο, την Ελεύθερη Σκέψη, των Φυσικών Φαινομένων και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Οπότε θα είναι δυνατόν, αλλά και βέβαιο αύριο, ότι θα αναμένεται να προκύψει και ένας Αληθινός υπεραισθητός χώρος και Κόσμος, από τον οποίο θα προέλθει και μια Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπινου Γένους, δημιουργώντας και έναν Νέο και Αληθινό Κόσμο. Οπότε ο Άνθρωπος θα έχει να επιλέξει τη συνέχιση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, ή την Φιλοσοφική, ορθολογική, αλλά και Αληθινή Επιστημονική σκέψη των Μεγάλων Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων και του σημερινού Επιστημονικού Κόσμου, μετά του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, όπου όλοι μαζί μας δίνουν, όλο και ποιό πολύ, ένα νέο χρωματισμό, ένα νέο Πνεύμα και μια νέα κατεύθυνση των Ανθρωπίνων πραγμάτων. Ιδού γιατί εμείς οι Νεοέλληνες, πρέπει να ομονοήσουμε και να αποφύγουμε τις όποιες αγκυλώσεις του παρελθόντος και αφού προβληματιστούμε, πρέπει και άμεσα, να δικαιώσουμε, αλλά και να συνεχίσουμε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού, του παραβάτη κατά την Θρησκεία του Χριστιανισμού, που αντιστάθηκε στην επικράτηση του Χριστιανισμού, για να συνεχιστεί η ύπαρξη του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος, αλλά και της Θρησκείας του Πολυθεϊσμού, καθόσον ο Φιλόσοφος Πλάτων διακήρυττε ότι ο Πολυθεϊσμός έχει άμεση σχέση με την έκφραση της πολυμορφίας, της πραγματικότητας και του πλουραλισμού στην Πολιτική και την Πόλη. Όμως με την μετέπειτα εξάπλωση των Μονοθεϊστικων Θρησκειών της Ανατολής, επεβλήθη ολοκληρωτικά η παρακμή του Λόγου, του Νου και της Πόλης, καθόσον με την επιβολή της κάθε παράδοσης, Θρησκείας και Θεού επεβλήθη και η λήθη των πηγών, ενώ αντίθετα, με την Ιστορία, ως Οικουμενική, με πλήρη την έννοια του όρου, διασώζει τις πηγές, συνθέτει το παρελθόν, απελευθερώνει το παρόν και ανοίγει δρόμους για το μέλλον. Ιδού και η ρήξη με την παράδοση της Αγίας, της Ιερής, όπου χωρίς αμφισβήτηση δημιουργεί και μια Κοινωνία Θεοκρατική, άρα μια ετερόνημη Κοινωνία, ενώ η Κοινωνία είναι νοητή, όταν είναι μόνο δημιούργημα του εαυτού της, άρα αυτόνομη Κοινωνία, οπότε η Ανθρωπότητα μπορεί να ανεβαίνει, με τους ίδιους τους ώμους της, για να δει, να κοιταχθεί η ίδια, να διαπιστώσει την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά, για να δημιουργήσει, αλλά και να δημιουργηθεί. Ιδού γιατί τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, σε όποιον δεν ήθελε να απαρνηθεί το Αληθινό, το Ωραίο και αυτό το Αθάνατο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, τον καταδίωκαν και δυστυχώς το ανεχόμαστε και σήμερα, με αποτέλεσμα ο Χριστιανισμός να δράξει και αυτής της ευκαιρίας και επιδοθεί στο γκρέμισμα του κάθε ωραίου, αλλά και του κάθε λατρευτικού στοιχείου του Ελληνισμού και πάνω στους Αρχαίους Ναούς και Βωμούς έκτιζε τους ιδικούς του Ναούς, με πρωτεργάτη και πάλι τον Απόστολο Παύλο. Το παράδοξο είναι, ότι εμείς οι Νεοέλληνες γιορτάζουμε και σήμερα ακόμη την ομιλία του στην Πνύκα με χρήματα του Δημοσίου και μάλιστα παρουσία της Πολιτικής Ηγεσίας. Ιδού το μέγιστο οξύμωρο, αλλά και το ανόητο, το οποίο και μας φωτογραφίζει, σαν Νεοέλληνες, αφού δεν ενδιαφερθήκαμε να αναλογιστούμε, αλλά και να προβληματιστούμε, προκειμένου να μάθουμε την αλήθεια, παρά μόνον, όπως μας τα επέβαλαν οι άφρονες και αλαζονικοί Αυτοκράτορες του Βυζαντίου και τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, τα αποδεχθήκαμε και το κακό είναι ότι τα αποδεχόμαστε ακόμη και σήμερα, καίτοι τα καθεστώτα αυτά, έπαυσαν να υπάρχουν, έχουν εξαφανιστεί.
Οπότε περίτρανα θα αποδειχθεί, ότι ο Κόσμος των 2000 μ.χ. χρόνων ήταν ένας αναληθής Κόσμος, κατασκευασμένος, από την θεωρία της Εξουσίας του Θεού και του Αυτοκράτορα ή Βασιλέως, ένας Κόσμος του πίστευε και μη ερεύνα, με άλλα λόγια ένας Κόσμος του σκοταδισμού, ενώ ο Κόσμος που θα τον διαδεχθεί, ο Κόσμος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα είναι ο Αληθινός Κόσμος, αυτόν που δρομολόγησαν οι Αρχαίοι Πρόγονοί μας, για όλον τον Πλανήτη ΓΗ και ο οποίος σήμερα επανέρχεται και πάλι, μετά από 2000 χρόνια και ήδη διανύει το 10ο έτος του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Εξάλλου, διά μέσου των Αιώνων, αποδείχθηκε, ότι μόνον ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, με πλήρη την εννιά του, του Όλου της Δύναμης και της Ελπίδας, μπορεί να διαμορφώνει και να Καλλιεργεί τον Άνθρωπο στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, και να τον καθιστά και το μόνο ανώτατο Κυρίαρχο ΟΝ, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ. Εκεί επάνω στηριζόταν και η Φιλοσοφία των Αρχαίων Προγόνων μας, όπου ο ΠΛΑΤΩΝ, προς τον Τίμαιο έλεγε: Έχει μέσα του την εντολή να γίνει Θεός, όπως και ο Ηράκλειτος, που έζησε στην 69η Ολυμπιάδα, έλεγε " Οι Άνθρωποι είναι Θεοί θνητοί και οι θεοί Άνθρωποι αθάνατοι", άρα αθάνατοι -θνητοί και θνητοί-αθάνατοι. Επίσης ο ίδιος έδιδε συμβουλές στους Ανθρώπους, να είναι καλοί, ωραίοι, δυνατοί, αληθινοί του ηθικού και του ορθού. Επίσης ο Νίτσε Φρ. έλεγε: " Μόνο με τη δυναμική και ηρωϊκή προσπάθεια και με τη θέληση και τη φαντασία, ο Άνθρωπος θα φύγει από την αθλιότητα και θα δημιουργηθεί ένα ανώτερο ΟΝ, ο υπεράνθρωπος, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ και συνέχιζε, ότι η ζωτική ενέργεια αποτελεί την αρχή πάσης ηθικής, ενώ οι Χριστιανικές ιδέες του ελέους, της ισότητας και της εγκαρτέρησης, είναι ψευδείς αξίες, καθόσον η θέληση της δύναμης και η ισχύς, εκφράζουν την αληθινή αξία". Και έρχεται στη συνέχεια, ο Σικελιανός και συμπληρώνει: " Ο Άνθρωπος είναι κεκελευσμένος Θεός". Σήμερα ευτυχώς η επιστήμη είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας και έναντι αυτών των Παραδόσεων, απ' όπου και αν προέρχονται, καθόσον ο Άνθρωπος, έχει πάντα μαζί του η Τύχη του, "Το Πεπρωμένο φυγή αδύνατον" έλεγαν οι Αρχαίοι Προγονοί μας και παράλληλα τις συμπτώσεις και τις επιδράσεις των γεγονότων και των φυσικών φαινομένων, την ψυχολογική επίδραση και επιστημονική παρεμβολή, άρα έχει έναν υπεραισθητό χώρο, που κρύβει την φύση μιας υπέρτατης δύναμης, που ονομάζαμε, μέχρι σήμερα Θεό, ενώ από τον Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίον και διανύουμε σήμερα, αλλά και την εκπληκτική Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπου, μέσα από την Καλλιέργεια των Ιδεωδών, Αρχών, Ιδεών και Δομών του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, η ονομασία της Υπέρτατης αυτής Δύναμης του Κόσμου, θα είναι ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. Οπότε ο Άνθρωπος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δεν θα έχει πλέον και την ανάγκη να επικαλείται οποιαδήποτε άλλη βοήθεια, μέσα από τα κατασκευασμένα θαύματα των Ιερατείων, που δήθεν προέρχεται από το προσκύνημα και το τάξιμο κάποιου Τάματος προς την Παναγία, ή κάποιον Άγιο κ.λ. και όλως ανοήτως στις δύσκολες στιγμές μας τους επικαλούμεθα, όπως και τόσα άλλα αναληθή και εξωφρενικά, αλλά και εξωπραγματικά και μυστηριακά, που μας έχουν επιβάλλει τα άφρονα και εξωπραγματικά Ιερατεία.
Ιδού γιατί σήμερα βλέπουμε στο έπακρον, την όλη γύμνια των Θεών, των Θρησκειών και των Ιερατείων των, που δεν είναι τίποτε άλλο, από επινοήσεις και κατασκευάσματα, αυτών των κλειστών Κοινωνιών, προς ίδιο όφελός των, καθόσον πάντα πρόβαλλαν και συνεχίζουν να προβάλλουν το πρόσχημα, ότι αυτοί είναι σταλμένοι από τον Θεό τους, για να μεσολαβούν μεταξύ των Ανθρώπων και Θεού και πάντοτε με ανταλλάγματα, χρημάτων, κοσμημάτων, κειμηλίων, προσκυνημάτων, αλλά και με υφαρπαγή ολόκληρων περιουσιών, με άλλα λόγια, αναγκαστική και απροκάλυπτη εκμετάλλευση του Ανθρώπινου πόνου και φόβου. Οπότε δεν έχει να φοβηθεί ο κάθε πιστός Χριστιανός και κάθε άλλος πιστός, άλλης Θρησκείας και μάλιστα Έλληνας Χριστιανός, αφού στο σώμα του ρέει ακόμη το αίμα των Αρχαίων Ελλήνων Προγόνων του, αυτών που δημιούργησαν το Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα. Με βάσει τα ανωτέρω, δεν θα πρέπει να συνεχίσουμε, αλλά και να ανεχόμαστε και άλλο την προδοσία εκείνων που συνετέλεσαν στη στέρηση αυτών των Ιδεωδών, από την Ανθρωπότητα, αλλά και όσων ακόμη και σήμερα θέλουν να σταθούν εμπόδιο στην Αναβίωση των Ιδεωδών αυτών, προκειμένου να προέλθει η Αλλαγή του Κόσμου των 2000 μ.χ. αναληθή χρόνων, με αυτόν τον σημερινό διαμορφούμενο Κόσμο, τον Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Για να υπάρχει όμως ολοκληρωμένη, αλλά και αρμονική συνύπαρξη, όλων των Λαών και Κρατών, θα πρέπει άμεσα, οι Ναοί και Βωμοί του Αρχαίου Ελληνισμού και του Χριστιανισμού και κάθε άλλης Θρησκείας, να υπαχθούν στους Δήμους και Δημότες, καθότι και αυτή η ονομασία Εκκλησία, κατά την Αρχαία Ελλάδα, είναι του Δήμου Εκκλησία, οπότε θα πρέπει να ονομάζονται πλέον Πολιτιστικά Κέντρα των Δήμων και Δημοτών. Όσον αφορά τους μεγάλους Ναούς και Μοναστήρια, προτείνεται να παραχωρηθούν από τους Δήμους πλέον, σε Επιχειρηματίες του Πολιτισμού, για Λυρική Σκηνή, για Θεατρικές παραστάσεις, Καλλιτεχνικές, Μουσικές και γενικότερα εκδηλώσεις της Καλλιέργειας του Πνεύματος των Ανθρώπων του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με βάσει τα ανωτέρω, θα πρέπει να καταργηθούν οι εικόνες των Αγίων, Αποστόλων και Ευαγγελιστών και Αρχιερέων κ.λ., εκτός του Αρχηγού εκάστης Θρησκείας και τούτο προκειμένου να μη συνεχιστεί άλλο η εκμετάλλευση του Ανθρώπου, για των δήθεν θαυμάτων, των δήθεν προερχομένων, από Θαυματουργικές εικόνες, αλλά και των άλλων Αγίων, μυστηρίων, λιτανειών και λειψάνων, όπου και αυτά ακόμη τεμαχίζονται και μοιράζονται στους πιστούς τους, με αντίτιμο. Επίσης εικόνες, που δήθεν δακρύζουν και αιμορραγούν, που χάνονται, που ανευρίσκονται, ακόμη του κατακερματισμού του Τιμίου Ξύλου και όλα αυτά και επί 20 αιώνες, είναι καθαρή εκμετάλλευση των Ιερατείων, προς τις αδυναμίες των ανθρώπων, στη Πίστη των. Επίσης η χρηματική εκμετάλλευση κάθε πιστού, από της γέννησης, μέχρι και του θανάτου, με διάφορους τρόπους, όπως των κεριών, των λαμπάδων, των δεήσεων, των περιφερόμενων εντός του Ναού δίσκων, εικόνων, όπως και αυτές οι αναχρονιστικές μυστικοπάθειες, μυσταγωγίες, λειτουργίες, ψαλμούς, αγιασμούς, εξομολογήσεις, γάμους, βαπτίσεις και θανάτους και προπάντων του θεσμού των Ταμάτων, με την ανοχή πάντοτε των Πολιτικών Εξουσιών, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι των Αρχιερέων, όχι μόνον να είναι καταχραστές, αλλά και ανάξιοι, για παραδειγματισμό, βάσει των μέχρι τούδε Δημοσιογραφικών ερευνών και αποδείξεων, αλλά και Δικαστικών αποφάσεων, οπότε πρέπει άμεσα όλα αυτά να σταματήσουν. Η Κοινωνική Πρόνοια, βοήθεια, συσσίτια και κάθε άλλη βοήθεια προς τους αδυνάτους και πτωχούς, θα πρέπει να γίνει ικανή η Πολιτεία και οι Δήμοι, καθόσον οι Ιερείς και Ναοί θα υπάγονται στους Δήμους και Δημότες. Πέραν όλων των ανωτέρω έχουμε και τη μυστική και μυστηριώδη και αδιαφανή αφή του Αναστάσιμου δήθεν φωτός και μάλιστα με συμμετοχή στη μεταφορά, της εκάστοτε Πολιτικής Ηγεσίας, αλλά και αυτή την αλόγιστη ηχορύπανση που προκαλείται από τις καμπάνες και των άμορφων φωνών των Παπάδων κ.λ. και μάλιστα, με πολλά μεγάφωνα έξω από τις Εκκλησιές. Επίσης οι Χριστιανικοί Ναοί, με τους τρούλους, οι απόκρυφοι και μυστηριώδεις χώροι, οι περίεργες και οι ακατανόητες κινήσεις και δεήσεις των Ιερέων και Δεσποτάδων εντός των Ναών. Όλα τα ανωτέρω, είναι ντροπή για την υπόσταση της Ανθρώπινης διανόησης, της σημερινής Επιστήμης, της Τεχνολογίας της Τεχνογνωσίας και της έρευνας, αλλά και ιδιαίτερα της Παιδείας μας, καθότι καθήλωναν την Ανθρώπινη Σκέψη, αλλά και το Πνεύμα, σε όλα αυτά τα 2000 μ.χ. χρόνια, σε αντίθεση, με τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, που είναι εμφανείς, ελεύθεροι και μεγαλοπρεπείς, για θαυμασμό, όπως και τα ελεύθερα Αρχαία Θέατρα και Στάδια, που επιμόρφωναν τους Ανθρώπους, με τις ελεύθερες, αλλά και μεγαλοπρεπείς Τελετές, με νόημα και σημασία. Επίσης η Αληθινή και εμφανή αφή της Δάδας του Ολυμπισμού, από την Ακτίνα του Ηλίου, του Αληθινού εκπορευόμενου Φωτός από την Ολυμπία, δια του οποίου το Ανθρώπινο Πνεύμα, παραμένει ελεύθερο, προκειμένου να διαλέγεται και ερευνά ελεύθερα και πάντοτε να φιλοσοφεί και να καθοδηγεί, αλλά και να Καλλιεργεί τη Παιδεία μας, στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή, σε έναν Αληθινό Κόσμο, το Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Οπότε, με βάσει τα ανωτέρω, ο Άνθρωπος του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, έχει να επιλέξει την συνέχιση της παλαιάς Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, όπου μυστηριακά, εξαναγκαστικά συντηρείται εδώ και 2000 χρόνια, ή την ορθολογιστική και Αληθινή, αλλά και ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων , όπως και αυτή η σημερινή Επιστημονική Σκέψη του Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, που μας δίνει όλο και πιο νέο χρωματισμό στην Ελεύθερη Σκέψη και το Πνεύμα αλλά και σε αυτήν την νέα και αληθινή κατεύθυνση όλων των Ανθρωπίνων πραγμάτων, ώστε να έχουμε αύριο έναν Παγκόσμιο Πολιτισμό και μια Παγκόσμια Επιστήμη, μια Παγκόσμια Οικολογική συμπεριφορά και μια Παγκόσμια Δικαιοσύνη, αλλά και μια ενιαία και Παγκόσμια Πολιτική, που θα προέλθει, μέσα από την εγκαθίδρυση και επικράτηση, μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και αυτή Δομημένη μέσα από τις Αρχές, Ιδέες και Δομές της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με την επικράτηση της Ομόσπονδης Παγκόσμιας Δημοκρατίας του Ολυμπισμού, δεν σημαίνει ότι οι Φυλές όλου του Κόσμου θα φυλακιστούν σε μια άκαμπτο τάση Θεσμών και στέρηση αγαθών. Όχι, όλα θα υπάρχουν, βουνά, θάλασσες, δάση, ιστορία, ήθη, έθιμα και Θρησκείες που θα λειτουργούν όμως σαν Λατρευτικοί Πολιτιστικοί Χώροι και Φορείς. Μόνο έτσι οι άνθρωποι δεν θα μισούνται τόσο, δε θα φοβούνται τόσο και θα διατηρούν το Πνεύμα, το Σώμα και την Ψυχή καθαρότερα. Ακόμη η ενοποίηση του Ανθρώπινου Γένους, σε μια Παγκόσμια Κοινότητα δεν συνεπάγεται τη δημιουργία μιας ομοιογενούς Κοινότητας, αλλά την αποδοχή και κατάλληλη χρήση κάθε ξεχωριστής ιδιότητας, μέσα σε μια ατμόσφαιρα κατανόησης. Επίσης θα καθιερώσει ικανά και Ιδεώδη μέτρα παροχής Δικαιοσύνης, ισότητας, Υγείας, ίσων ευκαιριών και μίας ενιαίας Πίστης στη μια και μοναδική Υπέρτατη Δύναμη του Κόσμου, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ. Οπότε, είναι βέβαιον πλέον, ότι θα ανοίξει μια νέα φάση στην Ανθρώπινη Ιστορία, με το να σταματήσει η τεράστια σπατάλη που προκαλείται από τα αμοιβαία πλήγματα των ανταγωνισμών των Μεγάλων Δυνάμεων και η μεγαλύτερη ακόμη σπατάλη, η οποία οφείλεται στην υποπαραγογηκότητα των μεγάλων ανθρωπίνων μαζών, είτε λόγω της πτώχειας των, είτε λόγω του πλούτου των, που δεν έχουν κάποιο κίνητρο. Εμείς οι Έλληνες, με τις παρακαταθήκες των Προγόνων μας, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Κόσμος είναι κάτι το αναπόδραστο, οπότε καλούμαστε πρώτοι να συμβάλλουμε και επιδράσουμε καθολικά στην Οικουμένη, για να αλλάξουμε τη ροή της Ιστορίας, κάνοντας καλύτερη χρήση της γνώσης, ώστε να επιτύχουμε καλύτερη αρμονία και ισορροπία της ζωής, όπως ακριβώς έγινε προ 2.500 χρόνια. Οπότε η Ελλάδα θα συνεχίσει να χύνει και πάλι το ελιξίριο της Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και Σκέψης, στο αίμα του κάθε ανθρώπου, του Κόσμου ολοκλήρου, άρα η Ελλάδα θα πρέπει θα γίνει και πάλι η ασφαλής φωλιά του Πνεύματος και της Τέχνης, αλλά και της Νέας Γενιάς, όπου θα Καλλιεργείται στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, στο αντίστοιχο τρίγωνο: Πνύκα, Δελφοί, Ολυμπία. H μεγαλύτερη απειλή για τον κάθε Άνθρωπο σήμερα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι αυτός, μήπως παρασυρόμενοι από την επιπέδωση και την καθεστωτική εισέτι παρουσία των Ιερατείων, δεχθούμε και πάλι αυτή την ταπείνωση να γίνουμε άμορφη μάζα. Τον κίνδυνο αυτόν είναι δυνατόν να τον αποφύγουμε μόνο με το Πνεύμα και την ανάπτυξη της Τεχνολογίας και Τεχνογνωσίας προς όφελος του Κόσμου και του Σύμπαντος. Εξάλλου το Πνεύμα και η Πολιτική ελευθερία στο Τόπο αυτόν έχουν βαθύτατες τις ρίζες και δύνανται να αποτελέσουν την αφετηρία για να χαράξει ο Ελληνισμός, δια του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και πάλι μια γραμμή μεγάλης Πνευματικής, Πολιτιστικής, Αθλητικής, Περιβαλλοντικής και Πολιτικής έξαρσης, για να συνδέσει το παρόν με το παρελθόν, κατά τη σκληρή απαίτηση των καιρών. Τα Πολιτικά Συστήματα και οι εξωπραγματικές και κατασκευασμένες Θρησκείες και Θεοί, θα συνεχίζουν να χωρίζουν, αλλά και να φανατίζουν τους ανθρώπους, τις Χώρες και τους Λαούς. Αντίθετα η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, με τα Ιδεώδη των και τη Καλλιέργεια των ανθρώπων με την ολοκληρωμένη πλέον, διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή στην Γενέτειρά των, θα είναι τα μόνα όπλα που θα ενώσουν τους Λαούς, τον Κόσμο ολόκληρο, καθόσον μέχρι σήμερα ο Άνθρωπος δεν είχε κατανόησε πλήρως τη σημασία την οποία έχουν τα μεγάλα αυτά Πνευματικά όπλα, για τη επιβίωσή του, την ορθή και αληθινή παρουσία του στο Κόσμο αυτόν. Ζει ακόμη σε ένα ψεύτικο Κόσμο, κάτω από τις εξωπραγματικές θεωρήσεις περί των Πολιτικών θέσεων, των Θρησκευτικών δοξασιών και των Εννοιών περί του Κόσμου και του Σύμπαντος. Απόδειξη η σημερινή Αναρχική Παγκόσμια κατάσταση, όπου κινδυνεύει όλο το Οικολογικό σύστημα, αλλά και ολόκληρος ο Πλανήτης ΓΗ.
Ιδού γιατί θα πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε και στην αντικατάσταση της σημερινής επιστράτευσης των νέων στους Στρατούς, με την ειρηνική επιστράτευσή των στα Διδασκαλεία, στους στίβους και τις παλαίστρες, έτσι ώστε: «Των οπλιτών οι στρατώνες να καταστούν των Ολυμπιονικών Ξενώνες», καθόσον μια οργανωμένη Αστυνομία στην Ξηρά και του Λιμενικού Σώματος στη Θάλασσα, αλλά και των δύο μαζί στον Αέρα, είναι Ικανές Δυνάμεις, να παρέχουν τη Πρόληψη, την Καταστολή και την Ασφάλεια, σε κάθε Άνθρωπο, Λαό και Κράτος και συνολικά στον Κόσμο ολόκληρο, με την επικράτηση της ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αντί του σημερινού αδύναμου και αναποτελεσματικού ΟΗΕ.
Και ιδού γιατί εμείς σταθερά πιστεύουμε ότι, με την αυγή του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του Αιώνα της Εγκαθίδρυσης της Κοσμοθεωρίας του Ολυμπισμού, θα δικαιωθούν οι ελπίδες όλων των Λαών, από την ισοπέδωση των μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενων Κοσμοθεωριών, όπως του Καπιταλισμού του Κομμουνισμού του Φασισμού και αυτού του Σοσιαλισμού και ιδιαίτερα της πρόσφατης παρουσίας του Αναρχισμού, αλλά και της εισέτι παρουσίας των Θρησκειών, των Θεών και των Ιερατείων των, όπου όλα μαζί σαν σκοπό και στόχο, όπως προαναφέρθηκα, είχαν και συνεχίζουν να έχουν να χωρίζουν έτι περαιτέρω τον Κόσμο, αφού δεν κατόρθωσαν μέχρι σήμερα να τον οργανώσουν πάνω σε ορθολογικές βάσεις, με αποτέλεσμα να παραμένει η ίδια πρωτόγονη κατάσταση. Άλλαξε το δυναμικό της ισχύος και της βίας, δεν άλλαξε όμως ακόμη η φύση τους. Τον Πέλεκυ του Τρωγλοδύτη αντικατέστησε ο Κεραυνός του Δία, όμως τον Κεραυνό του Δία δεν τον κρατεί ξανά ο Δίας, τον κρατούν οι Κυβερνήσεις και αυτές τις συνθέτουν οι άνθρωποι, που δεν είναι πάντα οι καλύτεροι οι Άριστοι κατά Πλάτωνα και οι Καλλιεργημένοι, από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ. Ιδού γιατί την υστάτη αυτή στιγμή απαιτείται η ανάπτυξη μίας Διεθνούς Κοινής Γνώμης, έτσι ώστε να φθάσει στο σημείο που να ελέγχει τη βία και να θέτει τα θεμέλια μιας Ιδεώδους Οικουμενικής Κυβέρνησης, της Ομόσπονδης Παγκόσμιας Δημοκρατίας του Ολυμπισμού, καθόσον σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε το σκοτάδι είναι πυκνό και αδιαπέραστο στο Διεθνές Πολιτικό Πεδίο και η σύγχυση των Ιδεών και Αντιλήψεων είναι δεδομένη σε όλον τον Κόσμο, όπως και το χάος, το δέος, η αναρχία, οι Πόλεμοι και η διαφθορά συνεχίζονται.
Αλλά και ιδού γιατί στη δύσκολη αυτή χρονική στιγμή , εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ θα πρέπει να Σας προτείνουμε το σχέδιό μας, προκειμένου να υλοποιηθεί άμεσα η πρότασή μας, ώστε να αρχίσει η πλήρης αποκατάσταση, κατά τα Αρχαία του πρότυπα, ο περιβάλλον χώρος της ΟΛΥΜΠΙΑΣ, με την πλήρη την αναπαράσταση του Ιερού της ΟΛΥΜΠΙΑΣ, όπως λειτουργούσε στην Αρχαιότητα, αφού στη πρότασή μας ζητούμε τη συνέχιση των Αγώνων στο χώρο αυτό κάθε τετραετία, αφενός και αφ ετέρου, την αποκατάσταση και του χώρου των Στηλών του ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ, με την παράλληλη τοποθέτηση στην είσοδο του χώρου αυτού των Αγαλμάτων των 12 ΑΡΧΑΙΩΝ ΟΛΥΜΠΙΩΝ ΘΕΩΝ. Παράλληλα, με αυτά να αρχίσουν και οι διαδικασίες της επαναλειτουργίας της Ακαδημίας του Πλάτωνος, διότι κατά το όλο έργο μου, δεν θεωρούμαι ότι απαιτείται να επαναλειτουργήσει η Ιερατική Σχολή της Χάλκης, με πρωτοβουλία της Πολιτείας, κατόπιν και του επικείμενου διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Ο λόγος είναι αυτονόητος, καθόσον το όλο έργο μου δημιουργεί έναν Νέο και Αληθινό Κόσμο και ο Άνθρωπος θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα μπροστά, ακλουθώντας πλέον τον Αληθινό δρόμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Όσον αφορά τους πόρους και ανθρώπινο δυναμικό, Δόξα τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, υπάρχουν πάρα πολύ φιλέλληνες και λάτρεις του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, από όλον τον Κόσμο. Όσον αφορά δε την συγκέντρωση των πόρων, για την ολοκλήρωση του όλου έργου, θα πρέπει να προέλθουν από τα Ευρωπαϊκά Κοινοτικά Προγράμματα, τους Έλληνες Επιχειρηματίες και τους Φιλέλληνες, από τον Κόσμο ολόκληρο και ασφαλώς, από το ήμισυ των εσόδων, των κάθε εσόδων της Εκκλησίας, με βάση της όλης δομής του έργου μου, όπου οι Ιερείς και οι Ναοί θα πρέπει να υπαχθούν στους Δήμους των Δημοτών, οπότε και ο οβολός του κάθε Έλληνα Πολίτη θα πρέπει να απευθύνεται, τόσον για την Εκκλησία και την Παιδεία, όσον και για τον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό, το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα γενικότερα, καθότι για εμάς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ οι Έλληνες δεν διαιρούνται σε νέους και αρχαίους, είναι Έλληνες. Προ όλων των αναφερομένων, θεωρώ ότι θα εκπλαγούμε όλοι μας, για την ανταπόκριση που θα έχει Παγκοσμίως, το επιχειρούμενο τόλμημα, παρά τις αναμενόμενες και πάλι αντιδράσεις της Εκκλησίας του Χριστιανισμού. Εξάλλου θεωρώ απαιτητική την εισφορά της Εκκλησίας, καθόσον αυτή ήταν και ο μεγάλος καταστροφέας του κάθε Αρχαίου Ελληνικού Ναού, Βωμού και Σταδίου και αυτής της παύσης της λειτουργίας της Ακαδημίας του Πλάτωνος, αλλά και της κατάργησης της συνέχισης της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων, στερώντας έτσι επί αιώνες, από την Ανθρωπότητα, το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, γενικότερα. Οπότε οφείλουμε και πάλι να αναφωνήσουμε: ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, που μας προσκαλεί, να αναβαπτιστούμε, στη Κολυμβήθρα των Ιδεωδών του μόνου Ιδεώδους Πνευματικού Φορέα, του όλου και της Δύναμης, του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Βάσει των ανωτέρω, ως Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δηλώνω ότι το όλο Έργο μου, η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ως σκοπό και στόχο, έχει την ΑΛΛΑΓΗ του σημερινού Αναληθούς Κόσμου, που δημιουργήθηκε και επικράτησε εδώ και 20 αιώνες ο Χριστιανισμός, αφενός και αφετέρου, στην αποκατάσταση της ταπείνωσης που υπέστη το Ανθρώπινο Γένος, στα 2.000 αυτά χρόνια. Επίσης προτείνω την εγκαθίδρυση: α. Μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. β. Την αντικατάσταση όλων των Θρησκειών, με μια Νέα Θρησκεία, την ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. και γ. Την καθιέρωση ενός ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ, το ΟΛΥΜΠΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ. Οπότε καλώ όλους τους Λαούς, αλλά και τους Ηγέτες των Κρατών και Λαών ολοκλήρου του Πλανήτη ΓΗ, να αναβαπτιστούν στα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και όλοι μαζί ενωμένοι, Λαοί και Ηγέτες να τολμήσουμε να δημιουργήσουμε τον Νέο Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίο ήδη διανύουμε, μετά το τέλος του 20ου μ.χ. αιώνα, αφού ήδη ευρισκόμαστε στο 10ο έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Κατόπιν τούτου, δεχόμαστε τον κάθε Άνθρωπο που πιστεύει δευτερευόντως την ιδική του Θρησκεία και τον ιδικόν του Θεό, αρκεί να αποδέχεται και την πιθανότητα ότι και ο Θεός τους μπορεί να έδωσε την έμπνευση στον Καλλιεργημένο Άνθρωπο να δημιουργήσει τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ως την πρώτη Ιδεώδη Πνευματική, Ψυχική και Σωματική Υπέρτατη δύναμη του Ανθρώπινου Γένους, αφού μόνο ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ μπορεί να Καλλιεργεί όλους τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, στο Πνεύμα, το Σώμα και τη Ψυχή, ώστε να μπορεί ο ίδιος ατομικά, αλλά και ομαδικά να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά, όλα τα δύσκολα παρουσιαζόμενα προβλήματα στη ζωή του, με τελικό αποτέλεσμα την επίλυσή των. Ιδού και ένα σχετικό παράδειγμα: Όταν έχουμε ένα μεγάλο σεισμό, ή ένα άλλο επικίνδυνο Φυσικό Φαινόμενο, αλλά και ένα οιαδήποτε άλλο τυχαίο ατύχημα, βλέπουμε ότι ο μεν, δια Βίου Καλλιεργημένος Άνθρωπος στο Πνεύμα, το Σώμα και τη Ψυχή, από τον Αρχαίο Ελληνικό Φορέα του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, θα ενεργοποιηθεί άμεσα, για τη προστασία του και με λίγη Τύχη θα σωθεί, ενώ ο πιστός Άνθρωπος στο Θεό, στον οιονδήποτε Θεό του Πλανήτη Γη, από τους πολλούς κατασκευασμένους Θεούς της, θα αδρανήσει και προσευχόμενος θα πει: Θεέ μου, ή Χριστέ μου, ή Παναγία μου, ή Αλλάχ μου, σώσε με, χωρίς να κάνει κάτι στα πρώτα δευτερόλεπτα, άρα θα χάσει χρόνο, οπότε θα υποστεί αναπόφευκτα τη βλάβη και είναι πιθανόν να χαθεί.
Όσον αφορά τις προφητείες των ψευδοπροφητών, όπως εκείνης της παράδοξης των πρώτων Χριστιανικών χρόνων, που προέβλεπε ότι, δήθεν το 2024 μ.χ. θα έλθει στο Κόσμο η δευτέρα παρουσία του Χριστού, εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ λέμε ότι το 024 έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα εγκαθιδρυθεί η Ιδεώδης ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, για να αντικαταστήσει ειρηνικά τον Αναληθή Κόσμο των 20 Αιώνων Χριστιανισμού, ώστε τη θέση του να πάρει ο Νέος Αληθινός και Ιδεώδης Κόσμος του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ο οποίος θα γεφυρώσει τον Αρχαίο Ελληνισμό, με τον Νέον, προς χάριν της συνέχισης του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος, αλλά και προς χάριν της αποκατάστασης και ταπείνωση που υπέστη το Ανθρώπινο Γένος. Σημείωση: Κατωτέρω παραθέτω τα έργα μου): Α. Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ Β. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Γ. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ Δ. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ και κατά τη ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ε. Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ του ΠΛΑΤΩΝΟΣ. ΣΤ. Η  ανά τον Κόσμο Διαδρομή της ΦΛΟΓΑΣ, της ΔΑΔΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ζ. Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ της ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ. Η. Η ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ, ΒΩΜΩΝ και ΣΤΑΔΙΩΝ, που συντελούσαν στη διαιώνιση του Πνεύματος. Θ. ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ, ΝΑΟΙ και ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ να ΥΠΑΧΘΟΥΝ στους ΔΗΜΟΥΣ και οι χρηματικές προσφορές, από τα παγκάρια, το ήμισυ αυτών να πηγαίνει για ανοικοδόμηση Σχολείων και Πανεπιστημίων. Ι. Ο ΝΕΟΣ και ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. ΙΑ. ΠΙΣΤΗ και αναφορά στο ΘΕΟ ή στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ. ΙΒ. ΕΠΙΣΤΟΛΗ προς τους ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ, δια ΒΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΟΥ: Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ .
α. Πρόεδρος ΑΘΗΝΑ 2004 κ. Αγγελοπούλου: « Άνθρωποι όπως εσείς, που εργάστηκαν συστηματικά και γνωρίζουν την ουσία του Ολυμπισμού, συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχία αυτού του σκοπού.
β.Δντής Εφημερίδος κ. Μιχαλόπουλος: <Ο κ. Ζώης, πρώην Συντ/ρχης, Δημιουργός και Ιδρυτής-Πρόεδρος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών, είναι εφοδιασμένος με επιστημονικά όπλα, που θα τα ζήλευαν πολλοί καθηγητές Πανεπιστημίων..>
γ. Εφ/δα ΤΑ ΝΕΑ:< Η Πολιτιστική-Πολιτική Κίνηση ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, έχει μια ιστορική παρουσία στην Πολιτική ζωή του Τόπου.>
δ. Πρόεδρος Νεολαίας Ολυμπισμού: Αναφέρεται στις Πολιτιστικές, Πολιτικές, Κοινωνικές, Οικονομικές και Περιβαλλοντικές καινοτομίες του έργου μου, για μια Ιδεώδη Πολιτεία.
ε. Εφ/δα Ε.Ω.<Η αγωνιώδης φωνή του Δημιουργού του Ολυμπισμού στο Πρόεδρο Δημοκρατίας..>
στ. Κ. Μητσοτάκης: Δεν αμφιβάλλω για την προσφορά σας και γρήγορα θα τα πούμε, από κοντά.
ζ. Γ. Ράλλης: Η σωτηρία του τόπου δεν εξαρτάται από τους Πολιτικούς, αλλά κυρίως από τον Λαό.
η. Υπουργείο Πολιτισμού, επί Υπουργίας αείμνηστης Μ. Μερκούρη: Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον λάβαμε γνώση της Μελέτης-Πρότασής σας: " Η Κοσμοθεωρίας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ". Θα πρέπει να την υποβάλλετε στην Ακαδημία Αθηνών, τις Φιλοσοφικές Σχολές και τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, όπερ και έπραξα.
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ
Με την υπ‘ αρίθ:1899/26-10-1982 του Αρείου Πάγου, ίδρυσα την Πολιτιστική-Πολιτική Κίνηση, με την ονομασία {ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ} και έκτοτε σαν Ιδρυτής- Πρόεδρος συμμετέχω σε όλες τις Εθνικές Εκλογικές αναμετρήσεις, με απώτερο σκοπό και στόχο την παρουσίαση και προβολή του Έργου μου: «Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Τα Έργα μου στο site: www.olympismos.gr ή www.blogger.gr/olympismos ή www.sync.gr/olympismos
Το e,mail: olympismos@hol.gr και e.mail: olympismos@gmail.com
Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ
Ζ Ω Η Σ Γ Ε Ω Ρ Γ Ι Ο Σ

ΠΙΣΤΗ στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ ή στο ΘΕΟ;

ΠΙΣΤΗ στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ή στο ΘΕΟ;
Όταν έχουμε ένα μεγάλο σεισμό, ή ένα άλλο επικίνδυνο Φυσικό Φαινόμενο, αλλά και ένα οιαδήποτε άλλο τυχαίο ατύχημα, βλέπουμε ότι ο μεν, δια Βίου Καλλιεργημένος Άνθρωπος στο Πνεύμα, το Σώμα και τη Ψυχή, από τον Αρχαίο Ελληνικό Φορέα του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, θα ενεργοποιηθεί άμεσα, για τη προστασία του και με λίγη Τύχη θα σωθεί, ενώ ο πιστός Άνθρωπος στο Θεό, στον οιονδήποτε Θεό του Πλανήτη Γη, από τους πολλούς κατασκευασμένους Θεούς της, θα αδρανήσει και προσευχόμενος θα πει: Θεέ μου, ή Χριστέ μου, ή Παναγία μου, ή Αλλάχ μου, σώσε με, χωρίς να κάνει κάτι στα πρώτα δευτερόλεπτα, άρα θα χάσει χρόνο, οπότε θα υποστεί αναπόφευκτα τη βλάβη και είναι πιθανόν να χαθεί.
Συγκεκριμενοποιούμαι, έτι περαιτέρω, όσον αφορά τη πίστη των Ανθρώπων στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ή τον Χριστιανισμό, ή στον οιονδήποτε άλλον κατασκευασμένο ΘΕΟ, αναφέροντας τη σύγκρουση δύο εξάδελφων Αυτοκρατόρων της τότε Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του Μέγα και Αγίου, κατά το Χριστιανισμό Κωνσταντίνου και του μετά τον θάνατό του, διάδοχο στην Αυτοκρατορία, του εξάδελφού του Ιουλιανού, τον αποστάτη και παραβάτη, κατά τον Χριστιανισμό και τούτο επειδή δεν αποδεχόταν μια εξωπραγματική, αναληθή, μυστηριακή και με μαντικές ικανότητες Θρησκεία, που επέβαλε ο εξάδελφός του, που ήταν λάτρης των μυστηριακών φαινομένων, αλλά και αναληθής, όσον αφορά, το ότι είδε δήθεν στον ουρανό τις λέξεις: «Εν τούτο Νίκα», ενώ ο ίδιος δεν γνώριζε τα Ελληνικά, για να τις διαβάσει, και προπάντων ήταν ακαλλιέργητος, άφρονας και πολύ αλαζονικός, ως στρατιωτικός και κυρίως πολύ μικρός ηγέτης, αφού στηρίχθηκε πάνω στο μαύρο Ράσο και την μητέρα του Ελένη, Αγία και αυτή, για να επικρατήσει ελαίου του φόβου του Θεού και της Δύναμης της Εξουσίας, κάνοντας πράξη αυτά που έλεγε ο Απόστολος Παύλος, προς όλους τους Λαούς: «Να υποτάσσεστε στο Θεό και την Εξουσία». Δεν έλαβε όμως υπόψη του και τα της Ιλιάδας, όταν ο Διομήδης λέγει στον Αγαμέμνονα, τον Βασιλέα όλων των Βασιλέων: " Ναι, μπορεί να είσαι ο Βασιλιάς και να κρατάς το σκήπτρο, αλλά στην πραγματικότητα δεν αξίζεις τίποτα". Πέραν των ανωτέρω κακών και παράδοξων δημιούργησε και τους εμφυλίους πολέμους, που κράτησαν 17 έτη, με συνομωσίες, προδοσίες, δολοπλοκίες και εξαναγκασμούς των Ανθρώπων, Λαών και Κρατών, για να υποκύπτουν στις δόλιες μεθοδεύσεις του, ώστε να υπάρξη απόλυτη υπακοή και πίστη στον Αυτοκράτορα και τα Ιερατεία του Χριστιανισμού και προπάντων, με τον φόβο και τις δολοφονίες, μπορούσε και κρατούσε, σε απόλυτο σκοταδισμό τους Λαούς, όπως είναι η δολοφονία του αντιπάλου του Μαξέντιου και αυτή ακόμη του φίλου του Λίκυνου, αλλά και αυτού του υιού του, που προερχόταν από παλλακίδα γυναίκα και όλα αυτά, προκειμένου να καταστεί ο μοναδικός μονοκράτορας της Αυτοκρατορίας του. Την ίδια μεθόδευση τήρησαν και οι επόμενοι αυτού Βυζαντινοί Αυτοκράτορες, με προεξάρχοντα τον Θεοδόσιο, ο οποίος και αυτός ονομάστηκε Μέγας, αφού σαν φανατικός Χριστιανός καταδίωξε τους Αιρετικούς, ανέστειλε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν επέτρεπε να εκκλησιάζονται στους Αρχαίους Ναούς και επέβαλε ως επίσημη Θρησκεία τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Επίσης αυτός ο Μέγας κατά τον Χριστιανισμό σφάγιασε χιλιάδες Θεσσαλονικείς και μάλιστα χωρίς διάκριση ηλικίας. Εξαίρεση αποτελεί ο εξάδελφος του Κωνσταντίνου ο Ιουλιανός, ο οποίος ήταν και καλλιεργημένος, αλλά και πράγματι Μέγας και λάτρης του Αληθινού και του Ωραίου, του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ο έγκαιρος θάνατός του δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει το έργο, ώστε να συνεχιστεί η επικράτηση του Αρχαίου Ελληνισμού, του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος και να υπάρξει και σήμερα ο Δίας, που θα ήταν και ο Θεός του Κόσμου ολοκλήρου. Το αποτέλεσμα όλων τούτων ήταν να μην έχουμε μέχρι και σήμερα την συνέχιση της άνθησης της Φιλοσοφίας, της Τραγωδίας, της Δημοκρατίας και τη συνέχιση της λειτουργίας της Ακαδημίας του Πλάτωνος, αλλά και τη λειτουργία του Πνευματικού Φορέα του Όλου, της Δύναμης και της Ελπίδας,του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στην Αρχαία του μορφή, όπου Καλλιεργούσε τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, στο Πνεύμα, το Σώμα και τη Ψυχή, οιασδήποτε διαφορετικότητας, Θρησκείας και Εθνικότητας, αλλά και του ικανότατου Φορέα, που μπορούσε με την επιβολή του Θεσμού της Εκεχειρίας, να σταματά τους Πολέμους, την μεγαλύτερη μάστιγα όλης της Ανθρωπότητας, οπότε αύριο, με την επικράτησή και πάλι του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, ώστε να εορτάζεται Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή, θα μπορούμε να αναμένουμε ότι: Των οπλιτών οι στρατώνες, θα καταστούν των Ολυμπιονικών Ξενώνες και προπάντων θα δημιουργηθεί ένας Νέος και Αληθινός Κόσμος, ο Κόσμος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με την επικράτηση της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον Αληθινό Αιώνα, που θα αντικαταστήσει ειρηνικά τον Αναληθή Κόσμο των 20 Αιώνων Χριστιανισμού και θα αποκαταστήσει την ταπείνωση που υπέστη εδώ και 2.000 χρόνια το Ανθρώπινο Γένος, αλλά και του Αιώνα που: α. Θα εγκαθιδρυθεί μια ΟΜΟΣΠΟΝΔΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στη θέση του σημερινού αναποτελεσματικού Ο.Η.Ε. β. Θα αντικατασταθούν όλες οι Θρησκείες, με μια Νέα Θρησκεία, την ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και γ. Θα έχουμε ένα ενιαίο Παγκόσμιο Νόμισμα, το ΟΛΥΜΠΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ. ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, που προσκαλεί όλους μας, να αναβαπτιστούμε στη Κολυμβήθρα των Ιδεωδών του, προκειμένου να μεταβούμε, στον Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του Ωραίου, του Αγαθού, του Καλού και της Αγάπης, το Νέο Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του οποίου ήδη διανύουμε το 10 έτος του.
Κατόπιν των ολίγων ανωτέρω, Πίστη και αναφορά στον οιονδήποτε ΘΕΟ, ή στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ; Η απάντηση θα ήθελα να δοθεί ολοκληρωμένη, μετά τη μελέτη και των ακολουθούντων:
Ανάλυση – Συγκρίσεις – Αναφορές και Διαφορές:
Παραθέτω κατωτέρω τις πραγματικές αναλύσεις, αντιθέσεις και διαφορές, που προέκυψαν, από τις δύο Εποχές, που επικράτησαν, μέχρι και σήμερα, ήτοι της Αρχαίας Ελλάδας και των Φιλοσόφων της και της μετέπειτα επιβουλής, αλλά και επικράτησης του Χριστιανισμού, ως Θρησκείας, εδώ και 20 αιώνες, προκειμένου ο κάθε ένας μελετητής, να βγάλει τα συμπεράσματά του. Η εποχή του Χριστιανισμού, γνωρίζουμε ότι έφερε την ακμή, με τις 45 καμπάνες, τα 60 σήμαντρα και τους 500 ψαλτάδες, φαινόμενα πνευματικής πτώχειας, αλλά και της πτώσης της ίδιας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με την άλωση της Κωνσταντινούπολης και κυρίως έφερε και αυτόν τον Μεσαίωνα, με άλλα λόγια έχουμε τη μεγάλη σκοτεινή περίοδο, όπου επικρατούσε ο φαιδρός Φεουδαρχισμός και ο σκληρός Χριστιανικός Θρησκευτικός Δογματισμός, δηλαδή ένας άτεγκτος Θεοκρατισμός, που απαγόρευε την ελεύθερη σκέψη και έρευνα και ευνοούσε τους εμφυλίους πολέμους, την τυραννία και την δημιουργία Θρησκευτικών πολέμων και ταραχών, όπως είναι οι Σταυροφορίες, οι ενδοθρησκευτικοί φανατισμοί και διωγμοί, δημιουργώντας έτσι το μεγάλο σχίσμα, τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου και τόσα άλλα βάρβαρα, αλλά και εξωπραγματικά γεγονότα. Ακόμη είναι γνωστό, στον καθένα μας, ότι καμιά από τις Θρησκείες ή Θεούς ή Άγιους του Πλανήτη Γη έκανε κάτι, ώστε να εμποδίσει τις αιμοσταγείς Εικονομαχίες και Σταυροφορίες, τους Βανδαλισμούς, τις σφαγές και μάλιστα τη καταστροφή είκοσι φορές της Πόλης του Θεού τα Ιεροσόλυμα και ακόμη τους Α’ και Β’ Παγκόσμιους Πολέμους, τους αδελφοκτόνους πολέμους των Λαών, τις σημερινές αιμοσταγείς παρεμβάσεις, με εξαναγκασμούς των μεγάλων Δυνάμεων, κατά μικρών Χωρών και Λαών, αλλά και των μεγάλων Οικονομικών και Περιβαλλοντικών καταστροφών και τόσων άλλων. Άρα περίτρανα αποδεικνύεται σήμερα, ότι οι τρείς μονοθεϊστικες Θρησκείες της Ανατολής, αλλά και όλες του Κόσμου Θρησκείες, έχουν γαλουχήσει και τις Πολιτικές Εξουσίες, κατά τα νάματά τους, με αποτέλεσμα να μη κατορθώσουν όλοι τους, Θεοί και Εξουσίες στα 2.000 χρόνια Χριστιανισμού, να θέσουν, Νέες Ιδέες, Ιδεώδεις Αρχές και Δομές, που θα μπορούσαν να οικοδομήσουν ένα Νέο και Αληθινό Κόσμο, οπότε το Ανθρώπινο Γένος δεν θα είχε υποστεί την σημερινή Πνευματική του κατάπτωση και ταπείνωση, και προπάντων δεν θα είχε υποβαθμιστεί τόσο, ώστε να μην έχει φθάσει έκτοτε στα ύψη εκείνα του Αρχαίου ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ- ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Γνωρίζουμε ακόμη ότι, η Παλαιά Διαθήκη αποτελεί την κοινή ρίζα των Μονοθεϊστικων Θρησκειών, του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. Είναι επίσης γνωστό ότι υπάρχει μεγάλη αντίθεση, μεταξύ της Μονοθεϊστικης παράδοσης, ως ετερονομίας και της καθαυτό Ελληνικής Δημοκρατικής παράδοσης, ως αυτονομίας, καθόσον το στοιχείο της σύλληψης του Κόσμου, ως οντότητας της Ανθρώπινης ύπαρξης, μέσα στον Κόσμο, έγινε από τους Αρχαίους Έλληνες. Ως αντίθεση προς την παράδοση, η Ιστορία διασώζει, από τη λήθη τις πολλαπλές πηγές, που συνθέτουν το παρελθόν, οπότε έχουμε απελευθέρωση του παρόντος και άνοιγμα προς το μέλλον. Ο Husserl έλεγε: " Κάθε παράδοση είναι λήθη των πηγών". Επίσης η απόρριψη της παράδοσης είναι ρητή, κατά τον Μάρκο Αυρήλιο. Ο Ηράκλειτος λέει πως δεν πρέπει κανείς να σκέπτεται και να πράττει σαν παιδί των γονιών του, για να βρει τον σωστό δρόμο δράσης. Τα μάτια μας είναι καλύτεροι μάρτυρες από τα αυτιά., καθόσον όλοι μας ακούσαμε να διηγούνται διάφορες ιστορίες ήδη από την παιδική μας ηλικία. Θα τις θεωρήσουμε σωστές; Όχι, θα πρέπει να τις εξετάσουμε και να τις ελέγξουμε οι ίδιοι. Είναι γεγονός ότι, πραγματική Ιστορία, ως ρητή συλλογή μνήμης και καταγραμμένη, είναι αυτή της εποχής της Αρχαίας Ελλάδας και αυτή των νεότερων χρόνων, του μετά του 18ου Αιώνα, ενώ στις υπόλοιπες εποχές, απλώς υπήρχαν χρονογράφοι, λίγο ή πολύ ευφυείς ή επιδέξιοι. Οπότε βλέπουμε ότι στις δύο αυτές εποχές συγκροτήθηκε και αναπτύχθηκε η γνώση. Εξάλλου ρητή Ιστορία, μόνο στην Δημοκρατία μπορεί να υπάρξει, καθόσον η Δημοκρατία δημιουργεί ταυτόχρονα την δυνατότητα και την ανάγκη μιας τέτοιας Ιστορίας. Στις άλλες Εποχές και Κοινωνίες, εκτός των δύο ανωτέρω αναφερομένων, υπάρχει είτε ανιστόρητη παράδοση, είτε χρονικό που συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία και τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής ή Θεοκρατικής των γραφειοκρατίας. Γενικότερα αυτές οι πολλές ψευδοϊστορίες και τα χρονικά είναι απλώς γενεαλογίες δυναστειών, πριγκίπων και χαλίφηδων, βασιλικών ή Ιερατικών προυχόντων, καθώς και αυτού του κυριάρχου κύκλου των, που τους πλαισιώνει. Αυτοί είναι εκείνοι που κατασκευάζουν τις Θρησκείες, τους Θεούς, τους Αγίους, τα θαύματα, τα λείψανα, τα μυστήρια, τις δήθεν δακρυσμένες εικόνες, τις χαμένες και αναβρισκόμενες εικόνες. Ιδού και το αποτέλεσμα και η αποκάλυψη των 2000 μ.χ. χρόνων, όπου μας δίδει το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι, εάν ο Θεός, ο κάθε προβαλλόμενος Θεός, αλλά και ο κάθε Άγιος ενδιαφερόταν προσωπικά για τα Ανθρώπινα, θα γινόταν γνωστό εδώ και Αιώνες.
Με βάση τα ανωτέρω, θα αναφερθώ συμπερασματικά, για την Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων, του πολυθεϊσμού και των μετέπειτα τριών Μονοθεϊστικων Ανατολίτικων Θρησκειών. Η Ελληνική Θρησκεία δεν είναι εξ αποκαλύψεως Θρησκεία, δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στην Ανθρωπογονία, στη δημιουργία του Ανθρώπινου όντος. Επίσης δεν υπάρχει ούτε υπόσχεση ούτε ελπίδα και ακόμη, οι Θεοί των Ελλήνων δεν έχουν εθνικό χαρακτήρα, έχουν θέση Οικουμενική, καθόσον, για τους Έλληνες οι Θεοί δεν είναι οι Θεοί των Ελλήνων, αλλά απλώς οι Θεοί μιας πολιτικής Θρησκείας, της Θρησκείας της Πόλεως. Η πολιτική λατρεία αφορά την Πόλη, η οποία την επωμίζεται, την οργανώνει, τη ρυθμίζει και επικυρώνει την τήρησή της. Αυτοί που αναλαμβάνουν κάποιες Ιεροτελεστίες δεν ανήκουν σε Σώμα Κληρικών, διορίζονται από την Πόλη. Και προπάντων οι Θεοί των Ελλήνων δεν είναι οι Θεοί μιας Πόλης, είναι απλώς οι Θεοί, οι Θεοί όλου του Κόσμου, άρα η Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων είναι Οικουμενικοί. Εδώ παρεμβαίνει και ο Finley, όπου υποστηρίζει ότι το βασικό γνώρισμα των Ολύμπιων Θεών είναι ο Ανθρωπομορφικός χαρακτήρας τους. Για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανάξιο έναντι των Θεών, σε αντίθεση των άλλων Θρησκειών του Χριστιανισμού, του Εβραϊσμού και του Ισλάμ, όπου ακούμε να λέγουν: " Θεέ μου είμαι ανάξιός σου, είμαι ένα σκουλήκι κ.λ.π. Άλλο σημαντικό στοιχείο των Θρησκειών αυτών είναι η σχέση Αγάπης των Ανθρώπων προς τον Θεό: Αγαπάμε, οφείλουμε να αγαπάμε τον Θεό. Αγάπη όμως που δεν αποκλείει τον φόβο και τον εξαναγκασμό. Και το παράδοξο βρίσκεται στο ερώτημα: Πως είναι δυνατό ένα συναίσθημα να αποτελέσει αντικείμενο προσταγής; Ιδού το κεντρικό λάθος. Ο Χριστιανός οφείλει να αγαπά τον Θεό, ειλικρινά, αυθόρμητα, πείθοντας τον εαυτόν του ότι έτσι πρέπει να κάνει. Θέτοντας σε δράση το: "Πίστευε και μη ερεύνα". Από την άλλη πλευρά και ο Θεός σας αγαπά , όμως υπό ορισμένους όρους. Επίσης στον Χριστιανισμό υπάρχει και το πολύ χυδαίο δόγμα περί της αναστάσεως των σωμάτων. Και ερωτάτε: Σε ποιά ηλικία θα αναστηθούν το γεννημένο νεκρό βρέφος, ο γέρο-παραλυμένος, ή ο ανάπηρος στρατιώτης; Με ποιό σώμα; Δεν ξέρουμε. Πρόκειται για μυστήρια της πίστης που δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε με την σκέψη, αλλά και τη λογική. Ακόμη στον Χριστιανισμό προβάλλεται και αυτό το αμάρτημα, με άλλα λόγια όταν οφείλουμε να πράξουμε κάτι, για το οποίο δεν είμαστε ικανοί, αποτελεί σφάλμα και ο Άνθρωπος σαν αμαρτωλός, συγκρούεται συνεχώς, όχι με τον θάνατο, αλλά με την ιδική του ανανεούμενη κατάπτωση, με την αδυναμία του να αποδειχθεί άξιος του κανόνα που δίνει το νόημα στη ζωή, οπότε παραμένει αναγκαστικά και πάντα στην αθλιότητά του. Αντίθετα η Αρχαία Ελληνική Κοινωνία μπορεί να γίνει νοητή, μόνον όταν είναι δημιούργημα του εαυτού της, με άλλα λόγια, με την συγκυριακή ανάδυση του Ανθρώπινου είδους και με τις φοβερές του βιολογικές ιδιαιτερότητες, δίδοντας στη ψυχή του, πάντα ένα νόημα. Όταν το νόημα αυτό, παρουσιάζεται και επιβάλλεται ως αδιαμφισβήτητο, αλλά και ως αδιαπραγμάτευτο, τότε η Κοινωνία θεσπίζεται ως ετερώνυμη, δηλαδή ως Θρησκευτική, Θεοκρατική Κοινωνία. Ενώ στην Αρχαία Ελλάδα υπάρχει η ταύτιση της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας και ο λόγος έχει πάντα τον πρωτεύοντα ρόλο σε μια Πόλη, καθόσον διαμορφώνεται μέσα στην Πόλη και ως κοινή Αλήθεια, αλλά και ως ανάπτυξη της Αλήθειας, οπότε και αποτελεί την πραγματική Αλήθεια και δεν παίρνει τη θέση ως κατοχή μιας δεδομένης Αλήθειας. Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα η Δημοκρατία είναι το Πολίτευμα, που έχει να φοβηθεί, μόνον τα ίδια του τα λάθη, οπότε μπορεί να κινδυνεύσει από τις ίδιες του τις πράξεις. Ο Περικλής έλεγε: Φοβάμαι πολύ περισσότερο τα δικά μας λάθη, από τα τεχνάσματα των εχθρών μας. Και ιδού γιατί η Δημοκρατία που γέννησε η Αρχαία Ελλάδα, θεωρείται και το μοναδικό Πολίτευμα, στο οποίο υπάρχει και Δημόσιος Χώρος, για την ανάπτυξη του λόγου της Αλήθειας. Ο Δημόσιος Χώρος, η Αγορά όπως λειτουργούσε στην Αθήνα, στηριζόταν στο ενεργό ενδιαφέρον των Πολιτών, ενδιαφέρον αναπόσπαστο από τις αποφάσεις που θα έπαιρναν την επόμενη ημέρα, για την ψήφιση του τάδε Νόμου κλ. Οπότε βλέπουμε την ενεργό συμμετοχή των Πολιτών στα δρώμενα της Πόλης, καθόσον όταν μένετε έγκλειστοι σε κάτι που ήδη πιστεύετε, θα είστε όπως ο Άνθρωπος που κοιμάται, έλεγε ο Ηράκλειτος και συνέχιζε: " Ο καθένας όταν κοιμάται ζει σ' έναν δικό του Κόσμο και αυτός που ζει στο δικό του Κόσμο κοιμάται, ενώ για του ξυπνητούς υπάρχει ένας Κόσμος μοναδικός και κοινός, από την άποψη του λόγου που τον διαπερνά και στον οποίο οι Άνθρωποι συμμετέχουν". Ακόμη ο Ηράκλειτος έλεγε ότι: " Ο Λαός οφείλει να μάχεται, για τον Νόμο, όπως και για τα ίδια τα τείχη του". Ιδού και μια κριτική, άμεση ή υπαινικτική, του Ανθρωπομορφισμού, από τον Φιλόσοφο Ηράκλειτο: " Οι γάιδαροι, λέει περιφρονητικά ενδιαφέρονται περισσότερο για το σανό, παρά για το χρυσό". Γάιδαροι εννοεί τους Ανθρώπους, που δεν γνωρίζουν την αληθινή αξία των πραγμάτων. Νομίζουν ότι κάποια είναι δίκαια και κάποια είναι άδικα, ενώ για τους Θεούς πιστεύουν ότι όλα είναι δίκαια και ωραία. Και συνέχιζε: " Οι Ανθρώπινες δοξασίες είναι σαν κουδουνίστρες, σαν παιδικά παιχνίδια". Υπάρχουν και άλλες πολλές αναφορές του, όσον αφορά τους Θεούς και μάλιστα πολλές φορές σαν ανέκδοτα. Και ιδού ένα από αυτά: Όταν συνάντησε ο Ηράκλειτος τους Αιγύπτιους τους είδε να κλαίνε, σε επιμνημόσυνη τελετή του θανάτου του Όσιρι. Τότε τους είπε: Αφού είναι Θεός γιατί τον κλαίτε; Αν τον κλαίτε, σημαίνει ότι δεν τον θεωρείται Θεό". Κλείνοντας με τα λίγα αυτά, για τον Ηράκλειτο, δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στην αναφορά του Κορνήλιου Καστοριάδη, για τον Ηράκλειτο: Δεν γνωρίζουμε τι ψήφιζε στις εκλογές ο Ηράκλειτος, γνωρίζουμε αντιθέτως τι είπε ο Φιλόσοφος αυτός: Ότι η δυνατότητα της Αλήθειας, ανήκει σε όλους τους Ανθρώπους. Και συνεχίζει ο Κορνήλιος διά τον Ηράκλειτο: Στον Ηράκλειτο θα βρούμε, πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, την διαβεβαίωση της Οικουμενικής ικανότητας όλων των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια, όποια και αν είναι, χωρίς περιορισμό. Βρίσκουμε λοιπόν εδώ μια αναζήτηση του αληθούς, μια διαβεβαίωση της Οικουμενικής δυνατότητας των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια.
Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα είχε αρχίσει η ελεύθερη διανόηση και σκέψη, αλλά και η φαντασία των Ανθρώπων, από τον Έλληνα Ιστορικό Ηρόδοτο και στη συνέχεια ακολούθησαν οι μεγάλοι Φιλόσοφοι, που δημιούργησαν τη Φιλοσοφία, τη Τραγωδία και τον ανώτατο Πνευματικό Φορέα του Όλου, της Δύναμης και αυτής της Ελπίδας, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, με αποτέλεσμα το Πνεύμα, το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα να επικρατήσει σε ολόκληρο τον Κόσμο και οι Ελληνικές λέξεις να λάμψουν και αυτές στο Παγκόσμιο Στερέωμα, σαν φωτεινές Ακτίνες. Σε τούτο συνέβαλε και το γεγονός ότι δεν είχαν ιδρυθεί τότε πολλές Ιερατικές Σχολές, όπως και περισσότεροι Ναοί, Μοναστήρια και Εκκλησίες, από Σχολεία, που θα έβαζαν κάθε τόσο τροχοπέδη στη σκέψη και την διανόηση, διότι οι Ιερείς τότε διοριζόταν από την Πολιτεία, τον ίδιο τον Δήμο από τη μια μεριά και από την άλλη υπήρχε μια φιλική σχέση και στενή προσέγγιση όλων των Ανθρώπων, με τους 12 Ολύμπιους Θεούς, καθόσον, σαν δημιουργήματα των ιδίων των Ανθρώπων του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, εκπροσωπούσαν και αυτοί το Αγαθό και το Καλό, το Ωραίο και το Ηθικό, το Ορθό και το Αληθινό και προπάντων δεν παρέμβαιναν στα του Δήμου, οπότε οι Άνθρωποι προσέρχονταν, με άνεση, για συμβουλές στο Μαντείο των Δελφών και το Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο. Ιδού γιατί και ο Γάλλος Συγγραφέας Louis Menard, αναφέρει συμπερασματικά, για την Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων, τους Βωμούς και τα Αγάλματα, ότι η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία δεν είναι ή εξ αποκαλύψεως Θρησκεία, δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στην Ανθρωπογονία, στη δημιουργία του Ανθρώπινου όντος. Επίσης δεν υπάρχει υπόσχεση ελπίδας, αφού η πολιτική λατρεία αφορά την Πόλη και μόνο, η οποία την επωμίζεται, την οργανώνει, τη ρυθμίζει, την επικυρώνει και την τηρεί. Οι όποιες αναλαμβανόμενες Ιεροτελεστίες δεν ανήκαν σε Σώμα των Κληρικών, διορίζονταν από την ίδια την Πόλη, οπότε οι Θεοί των Ελλήνων δεν ήταν οι Θεοί μιας Πόλης, είναι απλώς οι Θεοί και ακόμη, οι Θεοί των Ελλήνων δεν έχουν εθνικό χαρακτήρα, έχουν όμως θέση Οικουμενική, καθόσον, για τους Έλληνες οι Θεοί δεν είναι οι Θεοί των Ελλήνων, αλλά οι Θεοί όλου του Κόσμου, άρα η Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων ήταν Οικουμενική - Παγκόσμια. Η Θρησκεία του Πολυθεϊσμού δεν είχε ανάμειξη και δεν δημιουργούσε προβλήματα στην Κοινωνία, καθόσον οι Θεοί εξέφραζαν Ανθρώπινες πτυχές της ζωής και ήσαν πολύ φιλικοί προς τον Άνθρωπο, σε αντίθεση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, που παροτρύνουν τους Ανθρώπους σε υποταγή στην υπηρεσία του ενός Θεού, που κυβερνά δήθεν ουρανό και γη. Εδώ παρεμβαίνει και ο Finley, που λέγει ότι: «Το βασικό γνώρισμα των Ολύμπιων Θεών είναι αυτός ο Ανθρωπομορφικός χαρακτήρας τους.» Για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανάξιο έναντι των Θεών των, σε αντίθεση των άλλων τριών Θρησκειών του Χριστιανισμού, του Ισλάμ και του Εβραϊσμού, που πάντα και παντού διακηρύττουν ότι είναι αμάρτημα όταν, ενώ οφείλουμε να πράξουμε κάτι, για το οποίο ίσος δεν είμαστε και ικανοί, αποτελεί σφάλμα, αμάρτημα και τότε ο Άνθρωπος σαν αμαρτωλός, συγκρούεται συνεχώς, όχι με τον θάνατο, αλλά με την ιδική του και μόνο ανανεωμένη κατάπτωση, με την αδυναμία του να αποδειχθεί άξιος του κανόνα που δίνει το νόημα στη ζωή του, οπότε παραμένει αναγκαστικά πάντα στην αθλιότητά του και τον φόβο προς τον Θεό, όπως και ο ψαλμός που λέει: «Μετά φόβου Θεού προσέρχεστε» και αυτής της προσταγής του Αποστόλου Παύλου προς τους Λαούς: «Να υποτάσσεστε στον Θεό και την Εξουσία.» κ.λ.π.Το δραματικότερο είναι ότι όλες οι Μονοθεϊστικες Θρησκείες προσπαθούν πάντα να προβάλλουν τον ιδικό τους Ναό και Θεό, χωρίς να τους ενδιαφέρει, για τον Ναό και Θεό του διπλανού ή του κάθε άλλου Λαού, με αποτέλεσμα να αρχίζουν και πάλι οι έριδες, οι πόλεμοι, οι συνεχείς καταστροφές και οι σφαγές, καθόσον δεν θέλουν να ενωθούν, για να αποφεύγονται τα δεινά, στους Ανθρώπους. Μήπως και στις ημέρες μας δεν συνεχίζεται το ίδιο, με το ποιά Θρησκεία και Θεός θα έχει το Παγκόσμιο προβάδισμα; Ήδη με την πρόσφατη τοποθέτησή του ο Πάπας της Ρώμης, ελέω του Θεού του, και ελέω της Εξουσίας του, αφού το Βατικανό έχει και Κρατική οντότητα, θεωρεί ότι, η Καθολική Εκκλησία είναι και η Εκκλησία του Κόσμου ολόκληρου. Στην Αρχαία Ελλάδα, σε αντίθεση των 2.000 χρόνων Χριστιανισμού, επικρατούσε το πνεύμα, της αντίστασης στις Θρησκευτικές Δοξασίες, όπως ήταν το πνεύμα και η σκέψη του Επίκουρου, όπου παρότρυνε την Ανθρωπότητα, να ακολουθήσει τον δρόμο της, χωρίς την εξάρτηση των ιδιοτροπιών των Θεών και Θρησκειών, που προβάλλονται πάντοτε, από τα Ιερατεία των και να μη θυσιάζει ο Άνθρωπος την ελεύθερη βούλησή του, από τις τόσες πολλές προβαλλόμενες φοβίες των Θεών. Προς τούτο συνέταξε και το Ευαγγέλιο, στο οποίο ανέφερε, μεταξύ των άλλων, ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε κάθε προβαλλόμενο Θεό, από τις Θρησκείες και τα Ιερατεία των, όπως και αυτόν τον θάνατο επίσης. Το καλό και το αγαθό, αλλά και το ηθικό, μπορούμε να τα αποκτήσουμε μόνοι μας και κάθε τι που μας τρομάζει, μπορούμε να το υποφέρουμε, αλλά και να το νικήσουμε. Επίσης ο Ηράκλειτος μας λέει πως δεν πρέπει κανείς να σκέπτεται και να πράττει σαν παιδί των γονιών του, θα πρέπει να εξετάσουμε, αλλά και να ελέγξουμε οι ίδιοι τις πηγές, αλλά και αυτές τις παραδόσεις, καθόσον η πιστή και συνεχής τήρησή των δεν μας αφήνουν για να σκεφθούμε, για να ανανεωθούμε και για να ακολουθήσουμε τον αυριανό Νέο Κόσμο. Ακόμη στην Αρχαία Ελλάδα, έχουμε και την παρουσία του γίγαντα της Φιλοσοφίας Πλάτωνα, ο οποίος δυναμικά παρότρυνε τους Νέους, τους Ανθρώπους γενικότερα, να πιστεύουν ότι είναι δυνατοί, επαρκείς, αλλά και ικανοί, για να μπορούν να αναδιοργανωθούν, αλλά και να οργανώσουν στη συνέχεια τις συνθήκες μιας Νέας Ανθρώπινης ζωής και ότι μπορούν να κάνουν όλα τα πράγματα όπως αυτοί θέλουν, άρα μπορούν να γίνουν κύριοι της ζωής των, διαφοροποιούμενοι, από τις σκέψεις και λογικές των Ιερατείων, των Θεών και Θρησκειών, που υποστηρίζουν, ότι δήθεν, από ένα σημείο και πέρα, μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει λύσεις και να μας λυτρώσει. Εδώ βρίσκεται χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της ρήξης, ο χαρακτήρας της αιώνιας Αλήθειας και η ανακάλυψη, αλλά και ο φωτισμός της Αβύσσου, καθόσον για μας τους Έλληνες η Άβυσσος μίλησε, μας μίλησε, επομένως δεν είναι πλέον Άβυσσος, όπως συμβαίνει να είναι ακόμη στο Χριστιανισμό κα σε κάθε άλλη του Κόσμου Θρησκεία. Με την Ελληνική Φιλοσοφία, την Ιστορία, την τραγωδία, την Αρχιτεκτονική και την Ιδεώδη Δημοκρατία, η Ανθρωπότητα θα πρέπει να ανεβεί, με τους ίδιους της τους ώμους, για να δει πέρα από τον εαυτό της και για να κοιταχθεί η ίδια, για να διαπιστώσει η ίδια την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά για να δημιουργήσει, αλλά και για να δημιουργηθεί και προπάντων να δημιουργήσει έναν Νέο και Αληθινό Κόσμο. Ιδού γιατί σιγά-σιγά θα πρέπει να διεισδύσουν, σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού. Στη προσπάθεια αυτή, θα υπάρχει βέβαια η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Αρχιερέων και Ιερατείων, προσπαθώντας να κρατήσουν τους Λαούς στον συνεχή σκοταδισμό και με πολλές προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό, για τη δήθεν σωτηρία των, από τις δήθεν αμαρτίες των, προτρέποντάς τους να συνεχίζουν να πηγαίνουν πάντα στα Μοναστήρια και τις Εκκλησίες, χώροι συγκέντρωσης, για την προβολή των Θεϊκών των Δοξασιών και Θεωριών και χώροι, για προσκύνημα των Ανθρώπων και Λαών, αλλά και χώροι, για να θησαυρίζουν τα Ιερατεία, με προτροπή στους προσκυνητές να προσφέρουν Τάματα, προς τους Θεούς, τον Χριστό, την Παναγία, ή τους Αγίους κ.λ. Ιδού γιατί πολλοί συγγραφείς του Κόσμου τους ονομάζουν αγύρτες και εκμεταλλευτές του φόβου, του πόνου, της αμάθειας και των αδυναμιών των Ανθρώπων, προς την πίστη τους. Γνωρίζουμε ακόμη ότι από τον 1ο αιώνα μ.χ. τα Ιερατεία του μαύρου Ράσου χρησιμοποίησαν τους δοξογράφους, οι οποίοι για να δείξουν την αλήθεια της θεωρίας περί Χριστιανισμού, θέλησαν να εντοπίσουν τους καλύτερους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, για την αναγγελία της αλήθειας, για τον Εβραίο Χριστό, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να έχουμε μια ανιστόρητη παράδοση. Το αποτέλεσμα από όλα αυτά ήταν να συνεχίζονται έκτοτε διαχρονικά οι ψευδοϊστορίες αυτές, μέσα από τις γενεαλογίες δυναστειών, αυτοκρατόρων και βασιλιάδων, πριγκίπων, χαλίφηδων και Ιερατικών προχούντων, καθώς και του κυριάρχου κύκλου των, που πάντα τους πλαισιώνει. Εξάλλου, όλοι μας γνωρίζουμε ότι αυτοί είναι εκείνοι που κατασκευάζουν τις Θρησκείες, τους Θεούς, τους Αγίους, τα θαύματα, τα λείψανα, τα μυστήρια και κτίζοντας και ανακαινίζοντας χιλιάδες Μοναστήρια και Εκκλησίες, χωρίς να τους ενδιαφέρει η ύπαρξη Σχολείων και η Καλλιέργεια της Νέας Γενιάς, αλλά και η ευημερία των Λαών του Πλανήτη Γη. Προ όλων τούτων έχουμε το χθεσινό και το σημερινό και μάλιστα συνεχιζόμενο οξύμωρο της κάθε Πολιτικής Εξουσίας, να συμπράττει με την Θρησκεία και να εντάσσει στα προγράμματα ανακαίνισης των Χριστιανικών Ναών και μόνο, με αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερους Ναούς και Μοναστήρια, από Σχολεία και μάλιστα να θέλουν να λειτουργήσουν την Ιερατική Σχολή της Χάλκης και όχι την Ακαδημία του Πλάτωνα. Η ευδαιμονία έρχεται, από τη γνώση εκάστου Ανθρώπου και τη γνώση αυτή μας την προσφέρει ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, καθόσον αυτός και μόνο μπορεί να Καλλιεργεί δια Βίου τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή. Μόνο έτσι θα έχουμε και πάλι την επανάκαμψη της Ελεύθερης Θείας Σκέψης, της Θείας Έμπνευσης, του Θείου Λόγου και Νου, αλλά και Νέους Θείους ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ Παγκόσμιους Νόμους και όταν λέμε Θείο δεν έπεται ότι ταυτίζεται με κάποιον Θεό, παρά είναι μια απόλυτη χάρη που είναι συνδυασμός της Αλήθειας, αλλά και της βούλησης της Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας, μέσα από τον Ελεύθερο Λόγο, την Ελεύθερη Σκέψη, των Φυσικών Φαινομένων και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Οπότε θα είναι δυνατόν, αλλά και βέβαιο , ότι θα αναμένεται να προκύψει και ένας Αληθινός υπεραισθητός χώρος και Κόσμος, από τον οποίο θα προέλθει και μια Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπινου Γένους, δημιουργώντας και έναν Νέο και Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Οπότε ο Άνθρωπος θα έχει να επιλέξει τη συνέχιση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, ή τη Φιλοσοφική, ορθολογική, Επιστημονική και Αληθινή σκέψη των Μεγάλων Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων και του σημερινού Επιστημονικού Κόσμου, μετά του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, όπου μας δίνουν ένα νέο χρωματισμό, ένα νέο Πνεύμα και μια νέα κατεύθυνση στα Ανθρώπινα πράγματα, μέσα στο Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ δίδουμε και την σημερινή δική μας αληθινή θεώρηση της έννοιας Θεός και Θείο, καθόσον παράγεται, από τον ορθό και Αληθή Λόγο, αλλά και τη θέληση και την βούληση, την Ηθική και Σοφία του Νου των Ανθρώπων, προς το Θείο και όχι αναγκαστικά πρέπει και να λατρεύεται. Θεός υπάρχει και μάλιστα τέλειος, με την έκφραση της Σοφίας και της δίκαιης φωνής, αλλά και όταν ο ίδιος ο Ανθρώπινος Νους το συλλαμβάνει έτσι, άρα από το Νου έπονται οι Ιδέες και μάλιστα όταν οι Ιδέες είναι αιώνιες, αναλλοίωτες και αναγκαίες, και δεν προέρχονται από αλλού, παρά μόνον από αυτόν τον Ιδεώδη Νου των Καλλιεργημένων Ανθρώπων, τουτέστιν από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, που Καλλιεργεί δια βίου τον Άνθρωπο Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή. Με βάσει τα ανωτέρω, ο Άνθρωπος θα καταστεί και πάλι το ανώτατο κυρίαρχο ΟΝ του Πλανήτη ΓΗ και σε κάθε δυσκολία, δεν θα επικαλείται άλλοτε έναν κατασκευασμένο Θεό, ή Άγιο κ.λ. μένοντας έτσι αδρανής και αφελής, αλλά θα ενεργεί άμεσα, για την αντιμετώπιση, αλλά και την επίλυση του κάθε παρουσιαζόμενου δύσκολου προβλήματός του, με τον Νου και την Αλήθεια. Ιδού μια προϋπόθεση που επιτρέπει την σημερινή ανάδυση της ελεύθερης έρευνας και σκέψης, μέσα, από μια Δημοκρατική Κοινωνία, μια Κοινωνία που μπορεί να γίνει νοητή, μόνον όταν είναι δημιούργημα του εαυτού της, με άλλα λόγια, με την συγκυριακή ανάδυση του Ανθρώπινου είδους και με τις φοβερές του βιολογικές ιδιαιτερότητες, δίδοντας στη ψυχή του, πάντα ένα νόημα. Όταν το νόημα αυτό, παρουσιάζεται και επιβάλλεται ως αδιαμφισβήτητο και ως αδιαπραγμάτευτο, τότε η Κοινωνία θεσπίζεται ως ετερώνυμη. Και συμβαίνει παντού και πάντα, η Κοινωνία να δημιουργείται ως ετερώνυμη, δηλαδή ως Θρησκευτική, Θεοκρατική Κοινωνία. Ιδού γιατί πάντα στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχε η ταύτιση της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας και ο λόγος είχε πάντα τον πρωτεύοντα ρόλο σε μια Δημοκρατική Πόλη, καθόσον διαμορφώνεται μέσα στην Πόλη και ως κοινή Αλήθεια, αλλά και ως ανάπτυξη της Αλήθειας, οπότε αποτελεί την πραγματική Αλήθεια. Η δημιουργία της Δημοκρατίας στην Αρχαία Ελλάδα, αποτελεί από Φιλοσοφική σκοπιά, απάντηση στην άνευ νοήματος τάξη του Κόσμου και έξοδο από τον κύκλο της ανυπαρξίας. Και τούτο διότι περιέχει, ταυτόχρονα και ομοούσια, την αναγνώριση του γεγονότος, ότι καμία άλλη δύναμης, ή παράδοση, ή θεία προσταγή δεν μπορεί να ρυθμίσει τις Ανθρώπινες υποθέσεις. Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα η Πόλη θέτει και δημιουργεί το Νόμο της, αναγνωρίζοντας και επιβεβαιώνοντας εμπράκτως τον συγκυριακό του χαρακτήρα, καθόσον ο Νόμος είναι αποτέλεσμα διαβουλεύσεων και υπόκειται πάντοτε σε συζήτηση και σε τροποποίηση ή σε κατάργηση. Και ιδού γιατί ο λόγος που διαμορφώνεται στη Πόλη είναι η πραγματική Αλήθεια, η κοινή Αλήθεια και επίσης η ανάπτυξη της Αλήθειας και όχι η κατοχή μιας άπαξ διά παντός δεδομένης Αλήθειας, όπως γινόταν στα 2.000 χρόνια Χριστιανισμού και λέω γινόταν, γιατί ήδη βρισκόμαστε στο 10ο έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και τέτοιου είδους θέσεων δεν θα πρέπει να υπάρχουν στο μέλλον. Και ιδού γιατί η Επανάσταση του Ελληνικού Λαού το1821, όσον και κάθε άλλου Λαού αντίστοιχη Επανάσταση, δεν έχουν ολοκληρώσει εισέτι το έργο τους, όσον αφορά την ύπαρξη μιας ορθολογικής Δημοκρατικής Πολιτικής και κυρίως μιας Ιδεώδους συμπεριφοράς των Πολιτικών Ανδρών προς τους Λαούς των, καθόσον πολλοί ακόμη συνεχίζουν να έχουν τις ίδιες συμπεριφορές αυτών των αυταρχικών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, (Αρχιερέα - Αυτοκράτορα), όπως και των μετέπειτα Βασιλειάδων της Ευρώπης, οι οποίοι πάντοτε ήταν και είναι περιτριγυρισμένοι από αγύρτες, άοκνους, αυλοκόλακες, εμπαθείς στον πλούτο και στους πολέμους, στις καταστροφές και σκοτωμούς, έτσι ώστε να μπορούν να κρατούν τους Λαούς πάντοτε κάτω από την Θεοκρατική και Αυτοκρατορική ή Βασιλική Εξουσία των. Ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ σήμερα, θέλουμε να καταργήσουμε τις κάθε είδους παρεμβάσεις των Θρησκειών του Κόσμου, προς τις εκάστοτε Πολιτικές Εξουσίες, καθόσον όλες οι Θρησκείες είναι κατασκευάσματα αγυρτών, που ακολουθούν την ηθελημένη πεπατημένη του διαίρει και βασίλευε του Κόσμου ολόκληρου και ιδού γιατί εμείς θεωρούμε πολύ μικρό και αδύναμο τον κάθε Θρησκευόμενο Πολιτικό να ηγηθεί και να Κυβερνήσει, Κράτη-Λαούς, χωρίς την αναβάπτισή του στα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Αλλά και ιδού γιατί εμείς όλοι του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αμέσως με την εγκαθίδρυση της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, άμεσα, και ειρηνικά, θα αλλάξουμε τον σημερινό Κόσμο των 2.000 μ.χ. χρόνων, ώστε να μεταπηδήσουμε ενωμένοι, από τον Αναληθή Κόσμο των 2.000 ετών, στον Αληθινό Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με άλλα λόγια, στο Κόσμο της Ελεύθερης Σκέψης και Διανόησης, αλλά και στον Κόσμο, με καθαρό και απελευθερωμένο το Ανθρώπινο Πνεύμα. Οπότε θα πρέπει άμεσα να δικαιώσουμε, αλλά και να συνεχίσουμε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού να επαναφέρει την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, άρα και η προσπάθειά μας θα πρέπει να είναι η αναστήλωσης εδώ και τώρα των Αρχαίων Ελληνικών Ναών, μέσα από τα προγράμματα της ΕΟΚ και του Ο.Η.Ε. έτσι ώστε να είμαστε βέβαιοι πλέον, ότι το Ανθρώπινο Πνεύμα αύριο θα απελευθερωθεί, αλλά και θα φθάσει και πάλι στα ύψη της εποχής εκείνης του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος.
Εδώ βρίσκεται χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της ρήξης, ο χαρακτήρας της αιώνιας Αλήθειας και η ανακάλυψη, αλλά και ο φωτισμός της Αβύσσου, καθόσον για μας τους Έλληνες η Άβυσσος μίλησε, μας μίλησε, επομένως δεν είναι πλέον Άβυσσος, όπως συμβαίνει να είναι ακόμη στο Χριστιανισμό. Με την Ελληνική Φιλοσοφία, την Ιστορία και την Δημοκρατία, η Ανθρωπότητα θα πρέπει να ανεβεί, με τους ίδιους της τους ώμους, για να δει πέρα από τον εαυτό της και για να κοιταχθεί η ίδια, για να διαπιστώσει την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά για να δημιουργήσει, αλλά και για να δημιουργηθεί. Αυτό ίσως είναι μια κοινοτοπία, όμως όλοι μας πρέπει να την υπενθυμίζουμε και μάλιστα επίμονα, διότι συχνά ξεχνιέται και συγκαλύπτεται.
Ιδού γιατί σιγά-σιγά θα πρέπει να διεισδύσουν, σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού - Ολυμπισμού, μέσα από τον Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, με την επικράτηση στο Κόσμο ολόκληρο, της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, άσχετα αν θα υπάρχει η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Αρχιερέων και Ιερατείων, προσπαθώντας να κρατήσουν τους Λαούς στον συνεχή σκοταδισμό και με πολλές προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό, για τη σωτηρία των, οπότε τους προτρέπουν να συνεχίζουν να πηγαίνουν στα Μοναστήρια και τις Εκκλησίες, χώροι συγκέντρωσης, για την προβολή των Θεϊκών των Δοξασιών και Θεωριών και χώροι, για προσκύνημα των Ανθρώπων και Λαών, αλλά και χώροι, για να θησαυρίζουν τα Ιερατεία, με προτροπή στους προσκυνητές να προσφέρουν Τάματα, προς τους Θεούς, τον Χριστό, την Παναγία, ή τους Αγίους κ.λ. με αποτέλεσμα πολλοί συγγραφείς να τους ονομάζουν αγύρτες και εκμεταλλευτές των Ανθρώπων, με τον προβαλλόμενο φόβου προς τον Θεό και την Εξουσία, αλλά και του πόνου και αδυναμιών των Ανθρώπων, προς την πίστη τους, την οιανδήποτε πίστη τους. Και ιδού γιατί ως Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δηλώνω ότι το όλο Έργο μου είναι δομημένο από φιλειρηνικά και ενωτικά μηνύματα, που σαν σκοπό και στόχο έχουν, την ΑΛΛΑΓΗ του σημερινού Αναληθούς Κόσμου και όσον αφορά την επικράτηση της Ειρήνης, στο Πλανήτη ΓΗ, θα προέλθει μόνο, όταν των Οπλιτών οι Στρατώνες καταστούν των Ολυμπιονικών Ξενώνες και όταν οι Ηγέτες όλων των Κρατών και Λαών του Πλανήτη ΓΗ , αναβαπτιστούν στα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και όλοι μαζί οι Λαοί να τολμήσουμε να δημιουργήσουμε τον Νέο Αληθινό Κόσμο του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίο ήδη διανύουμε, μετά το τέλος του 20ου μ.χ. αιώνα, οπότε δεχόμαστε τον κάθε Άνθρωπο που πιστεύει δευτερευόντως την ιδική του Θρησκεία και τον ιδικόν του Θεό, αρκεί να αποδέχεται και την πιθανότητα ότι και ο Θεός τους μπορεί να έδωσε την έμπνευση στον Άνθρωπο, να δημιουργήσει τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ως την πρώτη ανώτατη Πνευματική, Ψυχική και Σωματική Υπέρτατη δύναμη του Ανθρώπινου Γένους, αφού Καλλιεργεί τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, στο Πνεύμα, το Σώμα και τη Ψυχή, ώστε να μπορεί ο ίδιος ατομικά, αλλά και ομαδικά να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά, τα δύσκολα παρουσιαζόμενα προβλήματα στη ζωή, με τελικό αποτέλεσμα την επίλυσή των.
Αν ακόμη δεν διαμορφώσατε γνώμη, για την οριστική πίστη στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ ή σε κάποιον Θεό, από τους πολλούς κατασκευασμένους Θεούς, τότε δείτε τα κατωτέρω:
Πως γεννιούνται οι Θεοί και στήνονται οι Θρησκείες:
1. 30.000 βρέφη σφαγιάστηκαν προκειμένου να σωθεί ένας Ιησούς Εβραίος και να χριστεί δια των ψευδοπροφητειών, σαν ο δήθεν Υιός του Θεού, ώστε στη συνέχεια να στηθεί μια Αναληθής και άτεγκτος Θρησκεία, ο Χριστιανισμός και μάλιστα από έναν αλλόφρονα Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, τον Κωνσταντίνο.
2. Κατά το Ευαγγέλιο ο Ιησούς μοίραζε στους φτωχούς καρβέλια ψωμί, ψάρια και κρασί. Ο πεινασμένος καρβέλια βλέπει και ψάρια ονειρεύεται.
3. Ομοίως το νερό το έκανε κρασί και εγώ γνωρίζω ότι μια σταγόνα κόκκινο χρώμα στο νερό, το κάνει κόκκινο και ο στερημένος του κρασιού το γεύεται σαν κρασί.
4. Έπεφτε μάνα από τον ουρανό, σταλμένο από τον Θεό, έλεγαν πολλοί και οι πεινασμένοι, μη σκεπτόμενοι το φυσικό φαινόμενο, όπου ο αέρας σηκώνει και ψάρια, από τη θάλασσα και τα πηγαίνει και στα βουνά ακόμη. Είναι σαν εκείνο, που δήθεν είδε ο Αυτοκράτορας Μ. Κωνσταντίνος στον ουρανό: Εν τούτω Νίκα, ενώ είναι γνωστό ότι δεν γνώριζε Ελληνικά, για να το διαβάσει.
5. Ο Χριστός, ο δήθεν Υιός του Θεού μας λένε ότι αναστήθηκε, τον είδε ο Θωμάς. (Είναι σαν και μένα, όταν ήμουνα μικρός, από τα πολλά παραμύθια που μου λέγανε για Νεράϊδες, έβλεπα στα ρεύματα να περπατούν Νεράϊδες). Και δεν φτάνει αυτό, μας λένε ακόμη ότι ανεβαίνει στους ουρανούς και πάλι κατέρχεται, λες και είναι ταραντούλα ή πεταχτούλα. Ιδού γιατί παραμένουμε ακόμη δέσμιοι των τόσων παράλογων και όλο μυστήριο, αλλά και παιδιάστικων πεποιθήσεων, όπως η άμωμος σύλληψη, από μία αγία παρθένο, ένα ον που είναι συγχρόνως Θεός και Άνθρωπος, που ανεβαίνει στους ουρανούς και επανέρχεται, εν ολίγοις όλες αυτές τις απίθανες ιστορίες, που δεν είναι ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο παράλογες, από την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, ή και από οποιαδήποτε άλλη του Κόσμου πίστη. Επίσης κατά τον Χριστιανισμό, η κάθε σχέση αγάπης του Ανθρώπου προς τον Θεό είναι ότι οφείλουμε να αγαπάμε τον Θεό, αγάπη που δεν αποκλείει τον φόβο και την προσταγή και μάλιστα η αγάπη του Θεού προς στον Άνθρωπο, τίθεται πάνω σε ορισμένους όρους. Για τους Αρχαίους Έλληνες και οι δύο αυτές ιδέες είναι παράλογες και ασύλληπτες. Ο Αριστοτέλης λέει, πως θα ήταν αλλόκοτο, παράλογο και άτοπον να πει κανείς πως αγαπά τον Δία.
6. Ο Ιησούς δεν ήταν άλλο, παρά ένας Άνθρωπος που είχε πολλές μαντικές ικανότητες και όλοι θεωρούσαν τις πράξεις του σαν θαύματα. Εδώ έρχεται ο μόνος πολυγραφότατος της εποχής εκείνης Ιώσηπος, που μας λέει; Η Χριστός ο Ιουδαίος, ήταν ένας, που γύριζε και έκανε διάφορα, όπως οι σημερινοί και χθεσινοί θαυματοποιοί και αυτές τις πράξεις τις ονόμαζαν θαύματα, κατά τον Χριστιανισμό, όπως γίνεται και με τις δήθεν χαμένες και αναβρισκόμενες εικόνες και στη συνέχεια κτίσιμο στο σημείο εκείνο μιας Εκκλησίας, ή της δήθεν δακρυσμένης εικόνας της Παναγιάς και στη συνέχεια στρατιές πιστών, αλαλάζοντες, πηγαίνουν και προσκυνούν και προσφέρουν Τάματα και μάλιστα περιουσίες ολόκληρες, όπως και το πρόσφατο του καλόγερου Βεσαρίωνα, όπου το μη λιωμένο σώμα του το θεωρούσαν θαύμα, όπως και τόσα άλλα μυστήρια και ταριχευμένα σώματα διαφόρων Αγίων. κ.λ.π…
7. Επίσης το κατά όλα ψευδέστατο κατασκευασμένο Αναστάσιμο Φως και όμως κυριεύει τον Χριστιανόκοσμο, ότι είναι αληθινό. Και πέραν αυτού μήπως χθες δεν βλέπαμε τον Καλόγερο Εφραίμ να γυρίζει όλη την Ελλάδα με μια κασέλα στα χέρια, με την δήθεν Ζώνη της Παναγίας μέσα και όλοι οι πιστοί να τρέχουν να προσκυνούν και πρώτος όλων ο Πρωθυπουργός τότε Κ. Καραμανλής και πίσω του η αμαρτωλή ακολουθία Θ. Ρουσόπουλος κ.λ..
8. Ο Απόστολος Παύλος έλεγε: Να υποτάσσεστε στο Θεό και την Εξουσία. Ιδού πως στήθηκε μια Θρησκεία… με το φόβο της ύπαρξης Θεού, αλλά και του φόβου της Εξουσίας, της Αυτοκρατορικής μπότας. Αυτά εκμεταλλεύτηκε ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος και μπρος στις διαμάχες, ποια από τις τρεις μεγαλύτερες Θρησκείες θα επικρατήσει, του Ιουδαϊσμού, Εβραϊσμού ή του Αρχαίου Ελληνισμού, επέλεξε μια νέα Θρησκεία του Χριστιανισμού, που τον έκανε και με Αυτοκρατορικό μανδύα Θεϊκής Εξουσίας. Η ιδεολογική άποψη και παρέμβαση του Αυτοκράτορα Ιουλιανού, για να επαναφέρει τον Αρχαίο Ελληνισμό απέτυχε μπρος στη θυελλώδη βία και τυραννία του μαύρου ράσου, με αποτέλεσμα να γεμίσουμε από Καλόγερους, Παπάδες, Ψάλτες και Δεσποτάδες και να μας ευνουχίσουν και γίνουμε απολωλότα πρόβατα, το άβουλο, δέσμιο και ευνουχισμένο ποίμνιό τους.
9. Ιδού και η παρέμβαση του Ιησού του Εβραίου στους πειρασμούς του σατανά, όπου έλεγε: " Κύριον τον Θεό σου προσκυνήσεις και αυτόν μόνον να λατρέψεις", με αποτέλεσμα, από τότε και μέχρι σήμερα να συνεχίζουμε να λατρεύουμε, να ασπαζόμαστε και να προσκυνούμε εικόνες, με τις μορφές κατασκευασμένων Θεών, όπως τον Ιησού τον Εβραίο, καίτοι κατά τις ιστορικές γραφές και όχι από τις Παραδόσεις των χώρων της Εκκλησίας, ήταν καθ' όλα Άνθρωπος, γύριζε και έκανε θαύματα, όπως μας λέει ο πολυγραφότατος της εποχής εκείνης Ιώσηπος.
10. Και ιδού πως γεμίσαμε από Εκκλησίες και Μοναστήρια και ελαττώθηκαν τα Σχολεία και έτσι μείναμε αγράμματοι και πτωχοί στο πνεύμα και την Ψυχή και ιδού πως όλα γίνονται πιστευτά τα του δήθεν Θεού, του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων δήθεν θαύματα, σαν εκείνο το οξύμωρο, όπου μητέρα με δυο παιδιά μετά το αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ενώ σκοτώνεται το ένα παιδί της, αυτή έλεγε: Σε ευχαριστώ Παναγία μου, που μου έσωσες το άλλο παιδί μου, ή όταν κάποιος πέφτει και σώζεται και όλοι λένε ότι είχε κάποιον Άγιο, ή η Παναγιά τον έσωσε, ή υπάρχει Θεός και τόσα άλλα του είδους αυτού οξύμωρα και ανόητα.
11. Ακόμη, ποιος δεν θυμάται τις παροτρύνσεις των Ιερέων και Καλόγερων, να προσεύχονται όλοι και για αντάλλαγμα της πίστης τους να δίδουν κάτι στις Εκκλησίες και Μοναστήρια, κάθε είδους εμπράγματου, όπως λάδι, δήθεν για τα καντήλια και εγώ σαν παιδί στερούμουν όχι μόνο τις συνεχείς απουσίες της μάνα μου, που πηγαινοερχόταν στα Μοναστήρια, αλλά και τη μπουκιά του ψωμιού μου. Το πράγμα δεν σταματούσε εδώ, γιατί τους παρότρυναν ακόμη να ανάβουν και στο σπίτι το καντήλι, ώστε να καταναλώνουν και την τελευταία απομένουσα σταγόνα λαδιού, με αποτέλεσμα όχι μόνο να το στερείτε η οικογένεια, αλλά και παραλίγο να καεί και το σπίτι, από τη φωτιά που προκλήθηκε, στο εικονοστάσι του σπιτιού, με το καντήλι. Ιδού γιατί το παπαδαριό πως θησαύριζε και πως στερούσε τους Ανθρώπους τα του ζην, με αποτέλεσμα σήμερα να διεκδικούν ολόκληρη την Ελλάδα, χωρίς να τους ενδιαφέρει η γύρο τους φτώχια του Λαού. Και ιδού, γιατί και σήμερα ακόμη, διεκδικούν από τους φίλους μας τους Τούρκους την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, συμπαρασύροντας και τους αφελείς Πολιτικούς, του τύπου Πολιτικών του Βατοπεδίου και προσκυνητών του Εφραίμ. Ιδού γιατί οι Πολιτικοί μας θα πρέπει να απελευθερωθούν, από το μαύρο Ράσο και να μην ορκίζονται στο παπαδαριό, οπότε απελευθερωμένοι θα μπορούν να επαναλειτουργήσουν την Ακαδημία του Πλάτωνος και την Επικούριο Σχολή, ώστε να γίνει η αρχή της ανύψωσης και πάλι του Ανθρώπινου Πνεύματος. Πέραν των ανωτέρω αναληθών, παράδοξων και οξύμωρων, έχουμε και τις προφητείες των ψευδοπροφητών, όπως εκείνης της παράδοξης των πρώτων Χριστιανικών χρόνων, που προέβλεπε ότι, το 2024 μ.χ. θα έλθει στο Κόσμο η δευτέρα παρουσία του Χριστού, ενώ εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ λέμε ότι το 024 έτος του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ θα εγκαθιδρυθεί η Ιδεώδης ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, για να προέλθει η αποκατάσταση της Αλήθειας στο Κόσμο.
12. Κατόπιν των όλων των ανωτέρω, τι θα πρέπει ο Άνθρωπος του Πλανήτη ΓΗ να πιστεύει, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, ή τον οιονδήποτε κατασκευασμένο Θεό;
13. Πιστεύω ότι έχω την απάντησή σας:
Οπότε αναφωνούμε: ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. (Επισυνάπτονται τα έργα μου): Α. Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ Β. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Γ. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ Δ. Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ και κατά τη ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ του ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ε. Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ. ΣΤ. Η ανά τον Κόσμο Διαδρομή της ΦΛΟΓΑΣ, της ΔΑΔΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Ζ. Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ της ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ. Η. Η ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ, ΒΩΜΩΝ και ΣΤΑΔΙΩΝ. Θ. ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ, ΝΑΟΙ και ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ να ΥΠΑΧΘΟΥΝ στους ΔΗΜΟΥΣ και οι χρηματικές προσφορές, από τα παγκάρια, το ήμισυ αυτών να πηγαίνει για ανοικοδόμηση Σχολείων και Πανεπιστημίων. Ι. Ο ΝΕΟΣ και ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. ΙΑ. ΠΙΣΤΗ και αναφορά στο ΘΕΟ ή στον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ;
e.mail: olympismos@hol.gr και το site: www.olympismos.gr
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΟΥ: Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ .
14. α. Πρόεδρος ΑΘΗΝΑ 2004 κ. Αγγελοπούλου: « Άνθρωποι όπως εσείς, που εργάστηκαν συστηματικά και γνωρίζουν την ουσία του Ολυμπισμού, συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχία αυτού του σκοπού.
15. β.Δντής Εφημερίδος κ. Μιχαλόπουλος: <Ο κ. Ζώης, πρώην Συντ/ρχης, Δημιουργός και Ιδρυτής-Πρόεδρος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών, είναι εφοδιασμένος με επιστημονικά όπλα, που θα τα ζήλευαν πολλοί καθηγητές Πανεπιστημίων..>
16. γ. Εφ/δα ΤΑ ΝΕΑ:< Η Πολιτιστική-Πολιτική Κίνηση ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, έχει μια ιστορική παρουσία στην Πολιτική ζωή του Τόπου.>
17. δ. Πρόεδρος Νεολαίας Ολυμπισμού: Αναφέρεται στις Πολιτιστικές, Πολιτικές, Κοινωνικές, Οικονομικές και Περιβαλλοντικές καινοτομίες του έργου μου, για μια Ιδεώδη Πολιτεία.
18. ε. Εφ/δα Ε.Ω.<Η αγωνιώδης φωνή του Δημιουργού του Ολυμπισμού στο Πρόεδρο Δημοκρατίας..>
19. στ. Κ. Μητσοτάκης: Δεν αμφιβάλλω για την προσφορά σας και γρήγορα θα τα πούμε, από κοντά.
20. ζ. Γ. Ράλλης: Η σωτηρία του τόπου δεν εξαρτάται από τους Πολιτικούς, αλλά κυρίως από τον Λαό.
21. η. Υπουργείο Πολιτισμού, επί Υπουργίας αείμνηστης Μ. Μερκούρη: Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον λάβαμε γνώση της Μελέτης-Πρότασής σας: " Η Κοσμοθεωρίας του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ". Θα πρέπει να την υποβάλλετε στην Ακαδημία Αθηνών, τις Φιλοσοφικές Σχολές και τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, όπερ και έπραξα.
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ
22. Με την υπ‘ αρίθ:1899/26-10-1982 του Αρείου Πάγου, ίδρυσα την Πολιτιστική-Πολιτική Κίνηση, με την ονομασία {ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ} και έκτοτε σαν Ιδρυτής-Πρόεδρος συμμετέχω σε όλες τις Εθνικές Εκλογικές αναμετρήσεις, με απώτερο σκοπό και στόχο την παρουσίαση και προβολή του Έργου μου: «Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίον ήδη διανύουμε, μετά το τέλος του 20ου μ.χ. αιώνα. Το e.mail: olympismos@hol.gr - olympismos@gmail.com και site: www.olympismos.gr

Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΩΗΣ